السبت، 30 أبريل، 2011

يوميات حماة الحلقة 11

بعد مقابلة سمير ومامته...قلت ليوسف ولاحمد لازم يسألوا عليه وعلى اخلاقه وسمعته اهم حاجة...احمد طبعا سأل ندى وطمنوه انهم جيران بقالهم سنين كتير والكل يشهد بأدبه...ويوسف راح سأل فى الشركة اللى بيشتغل فيها والنتيجة ان الكل بيشكر فى اخلاقه.
فى نفس الاثناء دى كانت خلصت اجازة نص السنة واسماء رجعت كليتها...وكان الولد بيسأل عليها كل يوم ويكلمنى يسأل عليه وكان فى منتهى الذوق وكل شوية يسألنى ييجى يقابل يوسف امتى؟؟
لما لقيت الحكاية كده وكل البشائر تؤكد اخلاقه العالية...اتفقت مع يوسف انه يحدد ميعاد قبل مااحمد يسافر"فاضل10ايام واجازة احمد تخلص ويسافر"وطبعا من ساعة كتب الكتاب وهو ينزل هو وندى يوميا فسح وخروج ويرجعلى على النوم بالليل"...مش فايقة لهم...
المهم تم تحديد اليوم وكنا مستعدين للاستقبال...و..وصلوا البيت
انا فتحت الباب "اهلا وسهلا اتفضلى يا حاجة...اتفضل ياسمير"
دخلت الحاجة ووقفت تسلم على يوسف ووقفوا الاتنين متسمرين قدام بعض..وسلموا على بعض بكل ود
"ازيك ياحنان"
"ازيك يا يوسف"            
وانا بكل بشاشة
"ايه ده انتوا تعرفوا بعض؟؟"
رد يوسف وقال
"طبعا...حنان كانت جارة خالتى زمان قبل ماتتجوز"
رديت"اهلا وسهلا اتفضلوا"
دخلوا وقعدوا وسرحت انا بالذاكرة ورجعت لوراااااا...معقول دى حنان اللى يوسف حكالى عنها وكان بيحبها وخطبها زمان قبل مايعرفنى...ياما حكالى عنها انهم كانوا بيحبوا بعض واتخطبوا وف مشكلة بين ابوه وابوها حصل عند وكل اب صمم يفسخ الخطوبة...وبعد كده بفترة اتجوزت وهو اتعرف عليه وحبينا بعض واتجوزنا...دلوقتى جوزها مات معقول يتقابلوا بالصدفة دى ...وبعدين ...وانا غرقانة فى الاسئلة...كانوا بيتبادلوا الحديث عامة يوسف وحنان واحمد وسميروقالولى اندهى العروسة
قمت ناديت على اسماء...وكانت فرحانة والكل فرحان...وانا سرحانة...الغيرة دبت فى قلبى معرفش ليه بس اهى غيرة وخلاص مش ده جوزى ومن حقى اغير عليه من الست اللى كان بيحبها...اتكلموا ويوسف مرحب جداااا بكل كلامهم وانا يدوب ابتسم واهز راسى وارد بكلام قليل...ماشى..ان شاءالله...ربنا يسهل...
واتفقوا ان يتم قراءة الفاتحة ويلبسوا الدبل اما الشبكة تكون بعد ماتخلص كليتها لان كل اللى فاضل التيرم التانى وتتخرج ان شاءالله.
البيت كله كان فرحان بالخطوبة وانا منكرش انى حبيت الولد وارتحت له بس دماغى مبطلتش تفكير...ياترى ممكن يوسف يحن للماضى ويرجع لحبه القديم؟؟؟ولو حصل هعمل ايه؟؟ وازاى هقدر اتعامل معاها وانا جوايا الشك ده...دى هتبقى حماة بنتى يعنى هنتجمع فى مناسبات كتير ومش هقدر ابعد جوزى عنها فى المناسبات الاجتماعية اللى هتجمعنا.
عدت الايام واحمد سافر واسماء بقت مشغولة بكليتها ومذاكرتها وخطيبها ويوسف كعادته من الشغل لاصحابه ع القهوة...وانا كل شوية بغرق فى غيرتى وشكى...ومقدرش اصرح باحساسى ده كرامتى متتحملش انى اقوله انى بشك فيه...وطول مدة جوازنا واحناعايشين فى ثقة متبادلة...لحد ماقررت انى اقطع الشك باليقين واراقب تصرفاته واشوف موبايله وكل حاجة تخصه يمكن ارتاح.

الجمعة، 29 أبريل، 2011

يوميات حماة الحلقة 10

انا فرحانة اوى بابنى طالع عريس ماشاءالله زى القمر وعروسته كمان طالعة حلوة اوى...واسماء بنتى طبعا قمرين مغطية على العروسة...اليوم كان خفيف وعدى بكل فرحة وهدوء وسعادة على الكل...وبعد كتب الكتاب احمد اخد ندى وعزمها على العشا وانا روحت انا واسماء...ويوسف جوزى قال رايح لاصحابه شوية"كالعادة يعنى مش من هواة البيت"
قعدنا نرغى انا واسماء لحد احمد ماجه وبعدين يوسف وقعدنا نضحك ونهزر ونمت وانا مبسوطة الحمدلله
تانى يوم بالليل بعد مااحمد جه من عند ندى لقيته ندهلى انا واسماء وقاللى
"اسماء جالها عريس"
ردت اسماء"مين وفين وازاى احكى بسرعة"
"اتلمى يابت...عريس مين ده يااحمد...مش عايزة فضايح زى المرة اللى فاتت"
قعدت اسماء تضحك وتقول لاحمد
 "ياااااااه يااحمد لو كنت موجود وشفت ماما عملت ايه فى العريس"
طبعا افتكرت الموقف هو عدى عليه مايقرب من سنة بس مش ممكن انسى اليوم ده وقعدت اضحك وحكينا لاحمد اللى حصل
...(الموقف فى البوست بعنوان عريس 1)...
"قولنا يااحمد مين العريس ده وشاف اختك فين وازاى"
"بصى ياماما ده يبقى جار ندى وشاف اسماء امبارح فى كتب الكتاب وانا قاعد عند ندى النهاردة..مامته جاتلهم علشان تسأل عن اسماء وان كانت مخطوبة ولا لأ ...وطبعا مكنتش تعرف انى موجود ولما شافتنى قالتلى اتفق معاكم انه ييجى يتقدم"
ردت اسماء بسرعة
"مين اللى يتقدم يابنى...انا اصلا معرفش شكله ايه ولا اسمه ولا اى حاجة عنه"
فاقترحت انا"بص يااحمد احنا نعمل زى ماعملنا معاك انت وندى...نقابله بره هو ومامته ونشوف ظروفه ايه و لو حصل قبول نبقى نسأل عليه ونشوف"
ردت اسماء "صح ياماما انا معاكى...طيب وبابا"
"ماله ابوكى"
"هيوافق اننا نقابله يعنى"
"اه طبعا...مش ده العادى...وبعدين الحاجات دى بتاعة الستات دور الرجالة مش دلوقتى"
لقيت احمد بينتبه
"ايه ياحاجة خلى بالك من كلامك...انا قاعد معاكم"
ضحكنا وقلت له لو سألوك تانى حدد معاهم معاد على كمان 3 او 4 ايام كده لازم نتقل شوية مش سلق بيض
وفعلا تانى يوم كانت ام العريس بتسأل ام ندى عن ميعاد وكنا يوم الجمعة فحددنا معاهم ميعاد على يوم الاثنين اللى بعده نتقابل فى نفس المكان اللى اتقابلوا فيه احمد وندى
وجه اليوم روحت انا واسماء والعريس ومامته وقابلناهم
انطباعى الاول لقيت شاب شكله عادى ومظهره وشكله محترم ومامته كمان شكلها ست طيبة
تبادلنا الحديث...اسمه سمير عنده26 سنة بيشتغل فى شركة مقاولات ولما سألته
"انت مهندس؟؟"
"لا انا بشتغل فى المكتب فى اعمال ادارية"
وكمل"انا ظروفى على قدى شوية والدى توفى من سنة ولينا ارض فى البلد يعنى لو بعت نصيبى هقدر اجيب الشقة وافرشها فى المعقول"
وقلتله"بص ياسمير احنا مش بنبص للمظاهر قد مااحنا عايزين حد يتقى الله فى بنتنا ويعاملها كويس ويقدر يفتح بيته بمال حلال"
"يا حاجة انا الحمد لله دخلى شهرى معقول واقدر اصرف على بيت"

"طيب خير...انتوا بقى اتكلموا شويه مع بعض وانا هقعد مع الحاجة نتكلم شويه واللى فيه الخير يقدمه ربنا"
قعدوا مع بعض حوالى ساعة واتفقنا اننا هناخد فرصة للسؤال وبعدين باباها يحدد ميعاد ييجوا فيه البيت وقمنا روحنا...لما رجعت البيت حكيت لاحمد ويوسف على المقابلة وقلتلهم انى مرتاحة له واسماء كمان قالت انها مبدئيا مرتحالة ...وقالتلى انه طلب منها رقم الموبايل وهى اديتهوله...قلت لها مفيش مانع حتى تتعرفوا على بعض...وقلت ليوسف يسأل على الولد كويس علشان هما مستنيين مننا رد بالميعاد.

الأربعاء، 27 أبريل، 2011

يوميات حماة الحلقة 9

وانا لسه بتكلم مع اسماء رن تليفون البيت ولقيت اللى بتتصل سناء زميلتى"خالة ندى"لقيتها بتقولى...
"ازيك ياايمان عاملة ايه؟؟"
"الحمدلله ياسناء ...اهو عايشين فى نكد بسبب الخطوبة السعيدة"
"بصى قبل ماتتكلمى فى اى حاجة ممكن تستقبلينا عندك "
انا اتفاجأت بالزيارة...وبصيغة الجمع اللى بتتكلم بيها
"اهلا وسهلا بس تقصدى مين جاى؟؟"
"انا واختى وندى ومش هنتكلم فى حاجة الا لما نيجى"
"اهلا وسهلا فى انتظاركم"
قمت قلت لاسماء على المكالمة وقلتلها غريبة اوى الحكاية دى ياترى جايين ليه؟؟؟
قالتلى"ياماما كلها شوية وهنعرف بس لو كان احمد معاه تليفونه كنا كلمناه يبقى موجود"
"معاكى حق...اما نشوف الجاية دى وراها ايه"
شوية والزوار وصلوا...ندى ومامتها وخالتها سناء
لقيت ندى بتترمى فى حضنى وبتعيط وبتقوللى
"انا اسفة ياماما...متزعليش منى وقوللى لاحمد مايزعلش منى"
"وانا ازعل منك ليه؟؟انا اصلا معرفتش ان حصل حاجة بينكم الا لما انتى اتصلتى من شوية"
لقيت البنت استغربت واتلعثمت
"يعنى احمد محاكاش حاجة"
قامت ام لسان زالف قالتلها
"احمد ماحاكاش لماما حاجة بس هو قاللى على حكاية القايمة وانا قلتلها بعد اتصالك"
طبعا واضح من كلامها ان الموضوع اكبر من القايمة وكانت فاكرانى عارفة...واللى غايظنى فى الموضوع كله ان امها مش بتتكلم الا كلام بسيط كده وبخوف بمعنى اصح مالهاش شخصية جنب بنتها...لقيت البنت بتكمل
"ياماما بعد مااحمد نزل انا اتخانقت مع بابا ازاى يطلب كده من احمد وقلتله انى راضية باحمد من غير اى حاجة"
بتقولى ماما ومن شوية كنت طنط...وماله...انا كنت ظالمة البنت دى ولا ايه؟؟؟ اهى شارية ابنى وبتحبه وانا هعوز ايه اكتر من كده
"طيب ياندى خلاص يابنتى حصل خير وانا لمااحمد ييجى هكلمه ان ينسى كلام باباكى ويعتبره محصلش"
لسه مخلصتش لقيت احمد داخل من باب الشقة واتفاجئ بوجودهم وقال السلام عليكم ودخل اوضته
لقيت ندى بتقولى "ممكن ياماما ادخل لاحمد اتكلم معاه وتيجى معايا تقوليله كلمتين"
"تعالى"
دخلت لاحمد الاوضة ولسه هيقوللى ايه اللى جابهم...لقى ندى ورايا
وقلتله"ندى جاية تعتذر عن كلام باباها وهو خلاص شال موضوع القايمة من دماغه"
"وكلامها هى؟؟؟"
"كلام ايه؟؟"
لقيت ندى جريت على احمد وطبطبت عليه
"خلاص بقى يااحمد انا اسفة وجيت اعتذرت لماما وبعتذر لك كمان...حصل خير وميبقاش قلبك اسود كده"
لقيته ضحك وحسيت الفرحة على وشه ففرحت لفرحتهم
وقلتله قوم بقى علشان تسلم على حماتك واختها وبكرة تنزل تحجز مكان كتب الكتاب علشان تلحقوا تجهزوا ونلحق نعزم الناس.
وقفلت الموضوع خالص ومتكلمتش فيه
تانى يوم حجز بعد 5ايام والايام كانت مليانة يدوب كل يوم بينزل هو وندى يشوفوا لبسهم ويحجزوا الاستوديو ويعزموا معارفهم وانا كمان يدوب انا واسماء بقينا ننزل نشوف فستان لاسماء وحجزت الكوافير هى وندى واعزم معارفى.....خلاااااااااااااااص بكرة كتب الكتاب

الأحد، 24 أبريل، 2011

يوميات حماة الحلقة 8

رجعت البيت وانا بصراحة متغاظة اوى من الحركات اللى عملتها ندى بس اللى هدانى انى حسيت انها اتغاظت زى ما غاظتنى...وقعدت انا وجوزى واسماء نتفرج على الشبكة واحكى لجوزى اللى حصل وقلتلهم ان الكام يوم اللى فاتوا دول كانوا مليانين احداث وكلها على اعصابى حتى احمد بقاله اسبوع وملحقتش اقعد معاه خالص...قالولى لسه كتير على الشهرين مايخلصوا وقعدنا شوية ودخلت نمت قبل ماييجى.
تانى يوم احمد كان قاعد فى البيت ومخرجش بقيت فرحانة بيه اووووى وكل شوية قاعدة اهزر معاه بس حسيته متغير مش بيضحك كعادته...والغريب بقى ان التليفون مش على ودنه طول النهار زى اليومين اللى فاتوا...فى قرارة نفسى استريحت انى قاعدة مع ابنى من غير ماحد ياخده منى...بس حاسة بحاجة مريبة شكله متضايق وقاعد مع باباه وبيتكلموا وكل ماادخل عليهم يسكتوا؟؟؟!!!!
ونزل احمد اخر النهار شوية وبعد مانزل لقيت تليفونه فى البيت؟؟؟ قلت معقول نسى الموبايل؟؟ببص لقيت التليفون مقفول قلت يمكن فاصل شحن وسابه علشان كده"يعنى طول النهار مشحنوش ليه"مش عارفة قلت افتحه واحطه فى الشاحن...لقيته مشحون ع الاخر..استغربت شوية..قبل ماألحق استغرب ولا افكر لقيت الموبايل بيرن فى ايدى اتخضيت ورديت قبل مااقرا مين المتصل
سمعت صوت عياط وصوت بيقول...
"متزعلش منى يااحمد انا اسفة"
"مين معايا...ندى؟؟؟"
"ايوه ياطنط...هو احمد مش عايز يرد عليه؟؟"
"لا يابنتى احمد مش موجود...مالك؟؟"
"مفيش..بس لو سمحتى لو جنبك خليه يكلمنى"
البت بتكدبنى!!!
"يابنتى قلتلك نزل"
"طيب ياطنط ممكن لما ييجى تقوليله يرد عليه"
"حاضر هاقوله"
قفلت معاها ومنكرش ان فيه فرحة اتسربت الى نغاشيش قلبى وحسيت ان ابنى راجل وبياخد مواقف..بعد ماكان مش راكز اليومين اللى فاتوا ومش على بعضه...وفرحت كمان انها متنكدة زى مانكدت عليه اليومين اللى فاتوا وحرقت دمى
بس ياترى ايه اللى حصل ويقلب الواد 360درجة كده؟؟؟؟
طبعا جريت على اسماء وسألتها...
"اخوكى متخانق مع خطيبته"
"ايه ياماما يااروبة عرفتى منين"
"احترمى نفسك يا بت انتى وقوليلى مالهم وايه اللى حصل"
"معرفش حاجة"
"انتى هتستعبطى يا سر اخوكى...انطقى انتى اكيد عارفة"
"بصى ياماما اسأليه هو احسن او اسألى بابا ...انا مش هقول حاجة"
"ياسلاااااااااام هو الموضوع معروف للبيت كله وانا قاعدة طرطورة ومحدش عاملى قيمة...انا مش هستنى لما ييجوا من بره...اخلصى واحكى"
"بصى انا هقولك عناوين من غير تفاصيل والتفاصيل ياستى خديها من صاحب الشأن"
"قووووووووووولى زهقتينى"
"بصى ياماما الموضوع ذو شقين...بس قبل اى حاجة لازم تعرفى ان احمد متضايق جدا لانه شكله حبها "
"حبها فى يومين...حب اخر زمن"
"هتقاطعينى وتتريقى مش هكمل"
"اتكلمى يا ست الناظرة يا اللى بتدى امك اوامر"
"الشق الاول انها اتضايقت انه جابلى خاتم وقعدت تقوله جبت لها من شبكتى "
"ليه كان من فلوس امها ولا من جيب ابوها"
"ابوووووها...نيجى بقى لابوها...امبارح وهو عندهم قاله اقرا القايمة دى علشان تمضى عليها قبل كتب الكتاب"
"قايمة ايه دى"
"وده نفس السؤال اللى احمد سأله...وقاله قايمة ايه هو احنا لسه جبنا حاجة"
"يسلم لسان ابنى اسم الله عليه"
"برضه هتقاطعينى؟؟"
طبعا اديتها زغدة فى كتفها وقلتلها" كملى"
"بصى ياماما لما ابنك اسم الله عليه سأله....قاله علشان اضمن حق بنتى هنعمل قايمة صورية ب30الف جنيه ولما نجيب العفش نبقى نعمل قايمة تانية بالعفش الحقيقى ونقطع دى"
"ايه ده يابنتى هما دول كده ناس طبيعيين"
"ماهما اتخانقوا شكلها يعنى لبخت فى الكلام بس مش عارفة هى قالتله ايه مخليه مش طايقها للدرجة دى"
"الجوازة دى شكلها مش نافعة"

الجمعة، 22 أبريل، 2011

يوميات حماة الحلقة 7

بعد مااتغدينا دخلت لاحمد علشان اتكلم معاه لقيته طبعا قاعد يرغى فى التليفون مع الكونتيسة ندى شاورت له انى عايزة اتكلم معاه شاورلى 5 دقايق وهيقفل...طبعا انا خرجت بره الاوضة لحد مايخلص
فات نص ساعة وهو لسه بيتكلم رحت دخلتله وكان لسه بيتكلم وبيشاورلى 5 دقايق كمان...ابتسمت له ابتسامة صفرا وقلتله طيب وقعدت جنبه
طبعا ال5دقايق بقوا دقيقة لما انا قعدت وقفل بسرعة وانتبه لى
"خير ياماما..فى حاجة؟؟؟"
"ايوه انا متكلمتش معاك انت ناوى تجيب شبكة بكام ولا سايبها مفتوحة و ايه نظامك بالظبط"
"ياماما مش عارف هو المفروض نحدد ولا نسيبها مفتوحة...انا قلتلها ان اللى هى عايزاه هجيبهولها"
"يعنى ايه يابنى هو انت مليونير علشان تسيب الحكاية كده...مينفعش لازم تحدد معاها مبلغ معين حد اقصى علشان منتحرجش واحنا بنشترى"
"يعنى كام ياماما مثلا انا مش عارف؟؟"
"بص يعنى فى اسعار الدهب اللى احنا فيها دى من 8 ل10الاف حلو اوى وكفاية ومعقول جدا"
"طيب ياماما"
"يالا كلمها واتفق معاها علشان نبقى على نور قبل ماننزل"
قمت وسيبته يتكلم براحته

نزلنا انا واحمد واسماء وعدينا عليهم واخدناها هى ومامتها وروحنا عند المحل اللى بتعامل معاه..طبعا صاحب المحل رحب بينا جدااااا وقعد يفرجنا على احلى الحاجات اللى عنده...كل مايعرض علينا حاجة ندى تقول مش حلوة...مش عاجبانى...ذوقها مش مناسبنى
وفجأة قامت وقفت وقالت
 "انا مش عاجبنى حاجة هنا ممكن نروح محل تانى"
انا صدمت من الحركة...بجاحة منها انها تحرجنى
فرديت عليها"ليه هنا ماله ماكل حاجتى وحاجة اسماء من هنا وطول عمر المحل بيجيب احسن حاجة"
فصاحب المحل بادرنا بالكلام
"يا مدام ايمان مفيش مشكلة اتفرجوا فى محلات تانية احنا تحت امر عروستنا"
ولقيت احمد واسماء بيقولولى
 "معلش ياماما دى شبكتها وسيبيها تنقيها براحتها وعلى ذوقها"
قمت مضطرة وقلت انا هلتزم الصمت خالص وبلاها حرق دم وانا ضغطى عالى ومش ناقصة البت دى تعلى لى الضغط اكتر
قعدوا يتفرجوا وينقوا ده ويوزنوا ده...واستقرت على دبلة وتوينز واسورة وخاتم وسلسلة...انا ساكتة بس لما سمعت16الف جنيه
"ايه ده لالالالا ده كتير واحنا متفقناش على كده"
وبصيت لاحمد وقلت له
"انت مش اتفقت معاها تنقى فى حدود امكانياتك"
البنت لقيتها قعدت تعيط وتقوله
" خلاص مش مهم حاجة خالص...كفاية دبلة منك انا راضية"
والاهبل لقيته قعد يقولها متزعليش ويراضيها وامها واقفة ولا بتنطق زى قلتها لا بتهش ولا بتنش واسماء تقوللى ياماما بلاش احراج قدام الناس...وانا عمالة افكر دى ابتديتها بدموع التماسيح وابن ال.....مصدق الحركات دى...وجهت له كلامى
"انت معاك فلوس تجيب "
"ايوه ياماما انا معايا زيادة وعامل حسابى"
"طيب لما معاك زيادة جيب هدية لاختك بمناسبة الشبكة اللى جبتها"
"وماله ياماما...تعالى يااسماء شوفى انتى عايزة ايه"
لقيت اللى كانت بتعيط وعاملة مسكينة وراضية بدبلة سكتت وعينيها بقوا مفنجلين ومبرقين وباين عليها الغيظ مش عارفة من ايه
قعدت اسماء تقول لاحمد مش مهم انت لسه قدامك مصاريف وانا عندى كتير...لقيت التانية بتقوله
"معاها حق لسه قدامنا مصاريف كتير"
شخطت فى اسماء ..ولا كانى سمعت حاجة..وقلتلها نقى ليكى حاجة هدية من اخوكى...ودفع احمد الفلوس كلها بعد ماجاب لاخته خاتم  وولقيت احمد بيوصلنا الاول وبيقوللى انا هروح اوصلهم ياماما واجى...والكونتيسة اخده علبة الشبكة فى حضنها...قمت بكل برود مصطنع قلت له وماله ياحبيبى...هاتى ياندى الشبكة علشان حماكى يشوفها وهنبقى نجيبهالك تلبسيها قدام الناس فى كتب الكتاب.

الاثنين، 18 أبريل، 2011

يوميات حماة الحلقة 6

اول مادخلت البيت انفجرت فى احمد
"ايه اللى حصل النهاردة ده...انت بتدبسنى ومابتسألش فى كلامى"
"ايه ياماما فيه ايه حصل"
"انت بتستهبل ولا ايه...انا مش قلتلك نقوم قمت قايل نقرا الفاتحة"
وهنا بدأ جوزى واسماء يحاولوا يهدوا الموقف شوية
لقيت اسماء بتقول"ليه بس كده ياماما مالها البنت كويسة"
"البنت كويسة مقلتش حاجة بس ميعرفوش حاجة عن الذوق يابنتى دول بيقدموا لنا االعصير فى كوبايات من غير صينية"
لقيت احمد بيه بيرد
"وانت ياماما معترضة علشان مفيش صينية"
فوجئت بطريقة كلامه التهكمية عليه
"لا انا معترضة علشان كيانك اللى اتشقلب من ساعة ماشفت الكونتيسة... 24ساعة تشوفها وتقرا فاتحتها وتقولهم بكرة نروح نجيب الشبكة... ايه مالكش كبير...ده انت لو كنت تعرفها من الاول كنت شكيت ان فيه حاجة وعايزين تداروها بسرعة"
معرفش بعد جملتى لقيت جوزى زعقلى وقاللى
"انتى ايه اللى معصبك كده مش دى مجايبك"
"يعنى ايه مجايبى...انا قلت نشوف مش نتدبس"
رد احمد عليه
"شكرا ياماما على كلمة مبروك اللى قلتيهالى بطريقتك"
وقام داخل اوضته واخته راحت جريت وراه
وطبعا انا بقيت فى مواجهة من لايرحم...جوزى
"ايه ياشيخة حرام عليكى نكدتى علينا وعلى ابنك فى فرحته...بدل مانكون فرحانين...صحيح صدق اللى قال النكد طبع فى الستات"
لسه هتكلم لقيته بيقول"خلاااااص ابقى اسكتى...يا ساااااااااااااتر"
وساب البيت ونزل...كعادته يعنى كل مانتخانق لازم ينزل...لقيت نفسى لوحدى...وكلهم زعلانين منى...دخلت اوضتى وقعدت افكر مع نفسى...هو انا صحيح نكدت اوى عليهم..بس انا شايفة انه فعلا اتسرع اووووووووى ولا سألنا عليهم ولا اخدنا وادينا معاهم...طيب ايه العمل دلوقتى؟؟؟ابنى وجوزى زعلانين منى وطبعا اسماء هتاخد موقف اخوها...وانا مش ممكن ادخل اصالحه...كرامتى بتنأح عليه؟؟؟اعمل ايه؟؟؟اعمل ايه؟؟؟
ولسه لما ابوهم ييجى هيفضل يدينى فى كلام زى السم...ايه العمل ايه العمل؟؟؟
لقيت نفسى بنادى"يا اسماااااااااااااااااااء"
جت ياعينى البنت مخضوضة "نعم ياماما"
"روحى هاتى رقم ندى من اخوكى ولو معاه رقم البيت يكون احسن"
فضلت واقفة متنحة  "روحى هااااتي الرقم"
جريت طبعا ولقيت الاتنين داخلين عليه واحمد شكله زعلان طبعا وبيقولى"خير ياماما عايزة الرقم ليه؟؟؟مش كفاية الكلام اللى قلتيهولى عايزة تكملى معاهم هم كمان"
"لا انا عايزة اكلمهم علشان صورتك قدامهم"
احمد واسماء بصوا لبعض والدهشة على وشهم
وهما الاتنين فى نفس واحد
"يعنى ايه"
"يعنى هكلمهم واحدد ميعاد نقابلهم فيه بكرة علشان نجيب الشبكة...مش انت قلتلهم كده وانا مش معقول هصغرك فى اول كلمة قلتهالهم"
الفرحة نطت من عينيه ...وجه جرى فى حضنى وقاللى
" طيب حددى معاهم بقى ميعاد كتب الكتاب زى مااتفقنا"
"ياابنى مفيش فايدة فى الاستعجال"
"ياماما دى كل الاجازة شهرين وفات اسبوع...يدووووووب"
مرضيتش اكسر بخاطره وكلمتهم واتفقنا ان نقابلهم بكرة وقلنا نخلى كتب الكتاب بعد اسبوع من غير حفلة كبيرة حاجة بسيطة ونخلى الفرحة الكبيرة فى الفرح...وفعلا مااعترضوش على اى حاجة وحسيت بفرحة ولادى...وقتلته
" مبروك ياحبيبى وعقبالك يااسماء"
فرحت اوى على فرحة ابنى...بس ده ميمنعش انى مازلت قلقانة...مش مستريحة...مش عارفة..اهى حاجة مش مفرحانى وخلاص...جه جوزى ولما لقى انى صلحت كل حاجة...ارتاح وقاللى مبروك ياايمان انا النهاردة اتأكدت انك بقيتى حماة رسمى زى الكتاب مابيقول...لسه هرد عليه...لقيته
" بيقولى تصبحى على خير ياحبيبتى"
طبعا كلمة ياحبيبتى اللى قالهالى بعد زمن طويل ماقلهاش فرحتنى وخلانى سكت.

الأربعاء، 13 أبريل، 2011

يوميات حماة الحلقة 5

بعد مارجعنا من المقابلة...لقيت احمد فرحان ومزقطط وشوية شوية هيتنطط من الفرحة مش عارفة كل ده على ايه يعنى؟؟؟ولقيته بيحكى لابوه واخته وعمال يمدح فيها ويقول جميييييييييييلة لقيت نفسى برد عليه"مش اوى كده يعنى هى عادية"
"لا ياماما متقوليش كده دى زى القمر ومؤدبة ومحترمة حددتى معاهم معاد امتى"
"نحدد معاد ازاى هو انا كنت عرفت رايك"
"هى محتاجة راى ياماما موافق طبعا اما اقوم اكلمها واقولها ان احنا رايحين لهم بكرة"
"تكلم مين يابنى؟؟؟"
"اكلم ندى ياماما"
"وانت اخدت رقم تليفونها ازاى"
"مفيش هى اديتهولى علشان اكلمها لما اروح علشان تطمن عليه"
"ايه يابنى هى لحقت وازاى تديك الرقم كده على طول"
ردت اسماء محاولة تهدئة الفوران اللى ظهر على وشى
"ياماما مافيهاش حاجة البنت اعتبرته خطيبها عديها بقى "
احمد"انا هقولها على بكرة"
انا"لا استنى هنا مش على طول كده"
"ياماما هو فيه وقت احنا نروح لهم بكرة وخير البر عاجله ياحاجة"
الواد قام بسرعة قبل ماالحق اقول ربع كلمة...وقعد يكلمها من الساعة12معرفش لحد امتى انا دخلت انام بعد الفجر وهو لسه بيكلمها!!!!!!!!!!
دخلت انام وانا متغاظة هو الواد اتشقلب حاله كده ليه من مقابلة اومال لما يتجوزها هيعمل ايه؟؟
تانى يوم صحينا الظهر"ماانا اخدت اجازة اسبوعين علشان اقعد مع ابنى اللى واحشنى"وسالته كلمتها قاللى"ايوه ومستنيينا النهاردة الساعة 8"
لقيته بيقولى "احنا هناخد ايه معانا"
"قلتله هناخد شيكولاته"
قاللى"وايه كمان"..."عايزنا ناخد ايه كمان"..."مش هناخد حاجة دهب"...قلتله بعصبية"لا مش هناخد دهب احنا لسه رايحين نتكلم دهب ايه اللى هناخده"..."اصل ياماما هى قالتلى ان بنت خالتها لما خطيبها جالها اول مرة جابلها اسورة"
"بقولك ايه يجيب اسورة يجيب سم فران انا ماليش دعوة بحد انت لحقت هتسمع كلامها كده من الاول ..هى علبة شيكولاته يااما مش رايحة"
"خلاص ياماما انا بتكلم معاكى بس"
وجه الميعاد وروحنالهم البيت....اول حاجة صدمتنى السلم اللى قطع نفسى انا والراجل جوزى وخلانى وصلت لباب البيت وانا على اخر نفس وعايزة اترمى على اقرب كرسى  ودخلت البيت من جوه...البيت من جوه مش متوضب كويس ولا العفش راقى ولا حاجة...بس باباها ومامتها قابلونا كويس وقعد باباها وجوزى يتكلموا فى مواضيع عامة وانا قاعدة مش مرتاحة مش عارفة ليه؟؟لقينا العروسة داخلة علينا بتقدم لنا التحية...وكانت صدمتى الاطباق جايباها فى ايدها مش فى صينية وبتروح وتيجى هى ومامتها!!!!وشوشت احمد وقلتله ايه ده؟؟مش هينفع كده دى ناس مش نافعة خالص احنا نتحجج ونقوم...الواد قالى"استنى بس ياماما" ولقيته قام وجه الكلام لابو العروسة..."احنا ياعمى جايين بخصوص ندى وبابا هيتفق معاك على التفاصيل" الواد ابن ال...بيدبسنى
قعدت ملتزمة الصمت بس اقول الحق مقابلتهم كانت بترحاب شديد وجوزى بقى قعد يتكلم فى التفاصيل...
"احنا هنجيب شبكة معقولة تليق بيهم هما الاتنين ويتخطبوا واحمد مسافر سنة وهيرجع يستقر هنا ان شاءالله...والشقة موجودة واحنا هنجيب اوضتين وانتوا اوضتين ده طبعا غير باقى الحاجات اللى علينا وانتوا الحاجات اللى عليكوا معروفة ها قلت ايه يا حاج"
ابوها بكل ترحاب رد"ياابو احمد احنا نتشرف بيكوا واحنا بنشترى راجل والشبكة اللى يجيبها مفيش مشكلة حتى لو مجابش خالص اهى هدية من قيمته بس عندى طلب احنا نكتب الكتاب مع الخطوبة علشان لو خرجوا ولا جه البيت يبقى جوزها وغير كده مالناش اى طلبات"
لقيت احمد بيرد بسرعة"نقرا الفاتحة بقى"
وقرينا الفاتحة وسمعت الزغاريط عمالة  تزمر جوه ودانى ومبروك مبرووووووك واغانى وهيصة
قمت واقفة وقلت نستأذن احنا بقى وبنسلم لقيت احمد بيقول حضروا نفسكوا بكرة نروح نجيب الشبكة
نزلت من غير اى تعليق وقلت بس لما اروح ليلته سووووووووووودة

الأحد، 10 أبريل، 2011

يوميات حماة الحلقة 4

قعدت استعرض فى دماغى البنات المناسبة من العيلة ورجعت قلت لا جواز القرايب مصايب بلاش منه...طيب اصحاب اخته اللى نعرفهم؟؟؟مفيش حد معين فى دماغى ...طيب بنات زميلاتى فى الشغل...قعدت افكر وافكر لحد مااستقريت على.....
ندى...ندى دى تبقى بنت اخت سناء زميلتى فى المكتب انا شفتها من كام يوم لما جت المكتب عندنا لخالتها...البنت امورة وشكلها مؤدبة وهادية ولسه مخلصة كليتها ...الصبح ابقى اكلم سناء واشوف تحدد معاد علشان احمد يشوفها
وبالفعل الصبح روحت المكتب وبعد ساعة كده فى الهدوء روحت لسناء وقلتلها
"ازى ندى بنت اختك"استغربت  وقالتلى
"كويسة الحمدلله بس بتسألى ليه خير"
"مفيش انا قلتلك ان احمد ابنى جه من السفر من اسبوع وعايزة اشوفله عروسة فاللى جت على بالى ندى..ها ايه رأيك وطبعا انتى عارفة ان احمد بيشتغل فى دبى بس فاضله سنة وهيرجع يستقر هنا وطبعا شغله موجود فى الفندق اللى كان فيه قبل مايسافر وهو تقريبا جاهز الشقة موجودة ويدوب فاضل توضيب بسيط والعفش "
"طيب ياايمان انا هكلم مامتها وباباها وارد عليكى"
"طيب علشان مفيش وقت حاولى يشوفها فى اقرب فرصة وياريت المقابلة تبقى بره علشان نشوف هيحصل قبول بينهم ولا لأ"
"خلاص هكلمك بالليل اكون كلمتهم واقولك"
"ماشى مستنية الرد"
رجعت البيت وقلت لاحمد على الحكاية وفعلا بالليل اتصلت بيه سناء وقالتلى اننا نتقابل بكرة بالليل فى كافيه انا واحمد وسناء واختها وندى...وتانى يوم فى الميعاد كنا فى المكان المحدد
اتقابلنا...وكانت البنت فى منتهى الذوق والادب وقعدنا كلنا نتكلم كلام عام وبعدين اقترحت سناء ان احمد وندى يقعدوا على ترابيزة لوحدهم علشان يتكلموا براحتهم...وفعلا قعدنا حوالى ساعتين...وكلامى مع ام ندى كان فيه ترحيب كبير منها وقالتلى انها سعيدة بينا وحاولت اتهرب من اى وعد لانى ببساطة معرفتش رأى احمد فيها وياترى حصل قبول بينهم ولا لأ..استأذنت فى الانصراف وانتهت المقابلة بلا اى وعود  

الخميس، 7 أبريل، 2011

يوميات حماة الحلقة 3

احمد ابنى وحشنى اوى اوى اوى...عايزة الدقايق تعدى بسرعة واشوفه...لازم اول ماييجى اقوله يحاول مايجددش عقده فى دبى تانى...انا مش قادرة يبقى بعيد عنى كل ده ...بقاله سنتين وانا خلاص معنديش القدرة انى اتحمل غربته تانى ..."ماما ماما احمد وصل" لقيت اسماء بتصرخ وهى بتقولى وجه حبيبى اترمى فى حضنى  ياااااااااه وحشتنى اوى ياحبيبى...سلم على باباه وعلى اخته وعرفنا بصاحبه اسلام زميله فى الشغل هناك
طول الطريق من المطار للبيت وانا قاعدة وماسكة فى ايد ابنى حبيبى ومقدرتش استنى لحد مانروح البيت وقلتله "كفاية كده بقى يااحمد غربة وخليك جنبنا هنا ياحبيبى"..قاللى "متقلقيش ياماما فاضل سنة وكفاية مش هجدد العقد تانى" قلبى ارتاح شوية على الاقل عرفت ان لغربته نهاية
عدت الايام الاولى من رجوعه وكل يوم ضيوف من الاقارب يااما منطلق مع اصحابه ولكن يكفينى انه كل ليلة ينام فى الحجرة المجاورة لى ياكل من عمايل ايدى
بعد كام يوم لقيت احمد داخل عليه من بره وعمال يضحك ويهزر ولقيته بيقوللى"ايه ياماما مفيش مرة كده تقوليلى جايبالك عروسة ولا مش هتخطب ولا اى حاجة من كلام الامهات ده"..حسيت بمفاجأة من كلامه مع ان كلامه طبيعى جدا هو انا هفضل شايفاه صغير لحد امتى ده داخل على 25سنة  يعنى يدوب...ضحكت وقلتله شكلك بتحب قاللى لا مفيش حد معين انا عايزك تشوفيلى عروسة مناسبة وياريت تكون فى الاجازة قبل مااسافر...قلت له"من عنيا ياحبيبى ربنا يسعدك يارب"
قعدت استعرض فى دماغى البنات المناسبة من العيلة ورجعت قلت لا جواز القرايب مصايب بلاش منه...طيب اصحاب اخته اللى نعرفهم؟؟؟مفيش حد معين فى دماغى ...طيب بنات زميلاتى فى الشغل...قعدت افكر وافكر لحد مااستقريت على.....

يوميات حماة الحلقة 2(عريس1)

النهاردة يوم مختلف ...اى نعم هو فيه الروتين اليومى لى كأم بس بالليل جاى لبنتى عريس...اه عريس ايه الغريب فى كده...اى نعم بنتى عندها 20سنة ولسه فى سنة 3كلية بس مايمنعش انها تتخطب دلوقتى وبعد ماتخلص تبقى تتجوز...وبعدين ده عريس لقطة شاب وعنده الشقة ويتيم طبعا دى ميزة لاام هتغير عليه منها ولا تتحشر فى كل حاجةولا اب ولا حد غير اخت متجوزة يعنى ملبوخة فى بيتها وعيالها...بس ياترى شكله ايه؟؟؟ اما نشوف هدى زميلتى قالتلى عليه كويس...جارها وبيدور على عروسة ورشحت له توتا بنوتى القمراية...الميعاد كان الساعة 8 قبلها بساعة استعدت توتا ولبست طقم شيك وحطت ماكياج هادى"طبعا هى مش محتاجة هى قمر طبيعى"وفعلا الساعة 8وربع لقينا الباب بيخبط...دخلت توتا اوضتها وقام جوزى يفتح الباب وانا وقفت جنبه لاستقبال العريس
فتح الباب طلت علينا هدى ودخلت ودخل وراها العرييييييييس
فتحت فمى بابتسامة ترحيب وبسرعة قفلت بوئى تانى...هدى بتعرفنى"ميدو العريس"سلم على جوزى وسلم عليه
نوصف بقى الاستاذ ميدو شاب حوالى 35سنة اسمرانى وقصير ومتختخ حبتين لالا 3 او 4 حبات والنظارة بتاعته تجنن عضم اسود اخر مرة شفت واحدة زيها كانت بتاعة جدى الله يرحمه
ماعلينا فضلنا واقفين مستنيين باقى الاسرة اكيد طالعين ع السلم
هدى قالتلى"انتوا واقفين كده ليه مفيش حد معانا"يعنى العريس الامور جاى بطوله؟؟؟؟؟؟؟ واللى لفت نظرى انه ايد ورا وايد قدام مش جايب معاه حاجة خالص واضح انه ذوووووووق
قعدنا وهو ماشاءالله واثق من نفسه ثقة رهييييييبة وقاعد كده نافش ريشه زى الديك الرومى واستقبله جوزى ببشاشة وانا"مضطرة لانه فى بيتى"وتجاذبنا اطراف الحديث واول حاجة سألته "الا قوللى ياميدو هوده اسمك الحقيقى ولا دلع" فطبعا ابتسم ابتسامة صفراء بلهاء سخيفة وتطل منها سعادة خبيثة وقال"هههه لا ده الدلع اصل امى كانت بتدلعنى وتقوللى ياميدو فخلاص لو احد قاللى يااحمد بفتكره يقصد حد تانى هههه"ابتسمت له ابتسامة اصفر من ابتسامته وانا بقول فى سرى"تك ضربة فى تقل دمك"...وسالته امال فين اختك او اى حد من اهلك ..قاللى لا انا مش بحب حد يطلع على اسرارى طبعا مقدرتش امسك نفسى وقلتله باعتبار انك هتتجوزها فى السر قاللى لا ياطنط بس لما نتفق على كل حاجة ابقى اقولهم "طنط فى عينك" طبعا فى سرى وبعدين خدت هدى ودخلنا المطبخ علشان توتا تطلع بالصينية ويشوفها وقلت لها ايه اللى انتى جايباه ده قالتلى عريس هو حد لاقى...طبعا انفجرت فيها وقلتلها ليه هو انا بنتى بايرة...ضحكت وقالتلى انتى هتعملى حما من اولها...معقول اكون كرهته كده من اول نظرة علشان هياخد بنتى...قلت خلاص اكون حيادية شوية يمكن كويس ويعجبها ما هو مش بالشكل
طلعت توتا بالصينية وهو تنح لها "طبعا له حق"وقدمت له الجاتوه اللى طبعا اخد وبدأ ياكل فيه قبل حتى ما البنت تقعد
وقال لنا وهو بياكل احنا نتفق بقى"طبعا توتا بصيت لى وهى رافعة شفتها العليا ومشمئزة"وده كان رد بالنسبة لى معجبهاش"الحمدلله تعالى لطنط ياحبيبى"قال مبدئيا انا عجبتنى العروسة طبعا رديت عليه بسرعة وسألته طيب مش تستنى لما نشوف انت هتعجبها ولا لا...بنفس الضحكة الصفرا الخبيثة قال"اكيد هتتكسف تقول انى عجبتها فمتحرجيهاش ياطنط" بصراحة فوجئت برده مش متوقعة انه فاكر نفسه قمر 14 ماعلينا كلنا خلقة ربنا...بص ياحاج...طبعا بيقول لجوزى...انا شقتى موجودة وجاهزة من كله الاجهزة والعفش موجودين وهى لو عايزة اوضة نوم مفيش مانع هاتوا اوضة نوم وانا عندى الصالون والسفرة واوضة الاطفال والاجهزة كلها وبالمناسبة انا مش بحب الشكليات يعنى مفيش داعى لفرح كبير يدوب كفاية كتب كتاب فى الجامع ...جيت اقاطعه واقوله والشبكة...قاللى لو سمحتى ياطنط اكمل كلامى...سكت وانا حاسة ان فيه دخان طالع من دماغى...بالنسبة للشبكة طبعا مفيش مانع بس هتبقى ساعة كتب الكتاب ونخليها اسورة وخاتم ولا مفيش داعى للفشخرة اللى مالهاش لازمة هو الخاتم كفاية ماانا هجيب دبلة
حسيت بجوزى عايز يلبسه الكرسى اللى جنبه بس بصيتله بمعنى سيبهولى...قلتله قوللى ياميدو انت انت عندك كام سنة قالى 36قلتله وليه مفكرتش فى الجواز قبل كده ..قالى لا ماانا كنت متجوز قبل كده بس مرتاحتش معاها طلقتها وبعدين خطبت مرتين برضه حسيت كده انى مش مرتاح سبتهم...قلتله يارااااااااجل طيب مقولتش من الاول ليه...قال ليه هى دى حاجة تعيبنى انا كل البنات تتمنانى...مقدرتش اتحكم فى اعصابى اكتر من كده انا لقيت الجيران بيشدونى ولقيت كم قميصه فى ايدى.

يوميات حماة الحلقة 1

من انا؟؟؟
انا ايمان زوجة وام ...عندى55سنة...موظفة فى احدى المديريات الحكومية فى عمل مرموق..على قدر من الثقافة اعشق الكتابة والقراءة...وزوجى يوسف عمره57سنة...يعمل فى احدى الهيئات الحكومية...مستوانا المادى والاجتماعى جيد...رزقنا باحمد واسماء قمنا بتربيتهما وتعليمهما وتزويجهما ودلوقتى عايزين نعيش فى هدوء سويا بلا مشاكل الابناء...فقد اصبح لكل منهما حياته الخاصة...لكن واضح اننا كنا بنحلم فمشاكل الابناء لاتنتهى...انا عرفتكم باسرتى علشان تتابعوا معايا يومياتى اللى هبدأ احكيها بداية من دخول اولادى فى سن الزواج...حتى الان ...ونتابع الاحداث اللاحقة ايضا فيما بعد...لذلك قررت ان اكتب يوميات حماة