الأحد، 20 مايو، 2012

يوميات حماة الجزء التانى الحلقة 4

الحلقة 4
احمد واقف مكانه ومفيش اى رد فعل على وشه
"احمد يا حبيبى انت مش فرحان"
احمد مكشر"انتى كنتى بتكلمى مين وانتى داخلة"
مى بترد بتلقائية"كنت بكلم مصطفى"
صرخ فيها"كذاااابة"
اتصدمت مى من رد فعله
"وهكذب ليه... انا فعلا كنت بكلم مصطفى"
هجم على موبايلها وجاب اخر رقم
"ده مش رقم مصطفى انا اتصلت ولقيته واحد تانى"
مى بتعيط
"انا مش مصدقة... انت بتشك فيا"
"بقولك ايه اوعى تكونى فاكرة هتأثر بدموعك دى"
"يعنى ايه"
"يعنى قوليلى بتعرفى فين وتكلميه من ورايا"
مى افتكرت كل احداث اخر ليلة فى جوازها السابق
لما جالها مكالمة على الموبايل وكان الرقم غلط ساعتها جوزها مصدقهاش وقالها انتى تعرفى حد وقعد يضرب فيها وهى لما فاض بيها وردت عليه وقالتله انه مريض نفسى قام جن جنونه وجاب حبل الغسيل وربطها على الكرسى طول الليل وكل شوية يكب عليها مياه ويقولها قولى انتى تعرفى مين وهو كل اعتقاده انها تعرف حد فعلا وطول الليل على ده الحال لحد الصبح
كل الاحداث دى بتمر قصاد عين مى... ومش سامعة احمد اللى واقف يزعق... شافت خيال احمد
قبل ما يغمى عليها

لما هشام رجع من شغله
نادية"قبل ماتغير هدومك ياهشام اسماء تعبانة وخدها تحلل حمل"
هشام بفرحة"حمل؟"
نادية"ان شاءالله بس نتأكد... انا كنت هاخدها بس هى مقدرتش تنزل معايا فقلنا نستناك"
دخل لها هشام... ساعدها وهى بتلبس وسندت عليه لانها كل ما بتقف بتدوخ وراحوا للمعمل
النتيجة كانت بعد نص ساعة وقعدوا يستنوها

لما رجعت ع البيت كان يوسف لسه نايم
دخلت الحاجة على المطبخ وروحت ليوسف
فتحت الشباك على الاخر وصرخت فيه
"قوم بقى يا يووووووسف مش معقول كده انا طول اليوم لوحدى"
فتح يوسف عينيه ببطء
"مالك ياايمان ...الساعة كام"
"الساعة داخلة على 4 العصر وانت لسه نايم"
"جسمى مكسر"
"قوم كده وبلاش كسل...حتى علشان تقعد معايا شوية انا خلاص هكلم الحيطان"
"حاضر حاضر... متزعقيش بس والنبى لاحسن مصدع"
انا فعلا كنت بزعق... مخدتش بالى...يوسف شكله تعبان فعلا ده طول عمره كان نشيط ومش بيحب قعدة البيت... صعب عليا
روحت اساعده يقوم
"انت تعبان يايوسف"
"شوية بس متقلقيش"
"مقلقش ازاى... قوم اغسل وشك كده وانا هعملك لقمة سريعة انا مطبختش النهاردة بس اكل امبارح زى ماهو"
"مش قادر اكل ياايمان والله شبعان"
"لا كده مينفعش بقى احنا لازم نروح لدكتور... انا هتصل باحمد يبقى يعدى علينا بالليل علشان العربية معاه "
"مش مهم النهاردة خليها اى يوم تانى"
"لا انت تعبان ومش هنستنى"
"طيب اللى يريحك"
رن موبايلى... روحت اشوف مين لقيت اسماء
"ازيك ياحبيبتى... متصلتيش ع البيت ليه... بتقولى ايه ؟ بجد... الف الف مبروك ربنا يكملك على خير... بقولك ايه خلى بالك من صحتك ولا اقولك تعالى اقعدى معايا يومين... لا مش قلقانة انا عارفة ان نادية معاكى بس عايزة اطمن عليكى اكتر... هجيلك طبعا بس باباكى تعبان شوية وهتصل باحمد يودينا للدكتور بالليل... لو خلصنا بدرى هجيلكم... مع السلامة ...سلمى على هشام وباركيله"
جريت على يوسف وهو خارج من الحمام
"يوسف... اسماء حامل"
"بجد ...ع البركة"
"ياااه تصدق فرحة تانية خالص غير المرة اللى فاتت ربنا يكملها على خير"
"يارب"
"هتصل باحمد بقى اقوله ييجي ياخدنا"

احمد لما شاف مى اغمى عليها... خاف عليها بجد
حاول يفوقها .... لما ما فاقتش اتصل بالاسعاف

فى المستشفى ... كان اتصل بمامتها وباباها اللى وصلوا بسرعة
الاب"مالها مى ايه اللى حصل"
احمد"مفيش كنا بنتكلم وفجأة وقعت مغمى عليها"
الام"وهى فين دلوقتى"
احمد"بيكشفوا عليها وبيعملوا سونار علشان يطمنوا على الجنين"
الام والاب بصوا لاحمد باستغراب
"هى حامل؟؟"
احمد"كانت لسه راجعة من الشغل وقالت انها لسه عارفة من شوية... هو مصطفى مجاش معاكم ليه"
ارتبكوا الاتنين... وحاولوا ميردوش
احمد"هو رقمه اتغير؟؟...انا حاولت اكلمه تليفونه مقفول"
الاب"هو تعبان شوية وبيتعالج"
احمد"تعبان ماله؟؟؟وبيتعالج فين"
الاب"مفيش عنده بس ازمة نفسية ودخل مصحة وهيخرج الاسبوع الجاى ان شاءالله"
احمد"هو بيتصل بيكم او بتكلموه يعنى"
الام"انت سايبنا مش فاهمين حاجة من اللى حصلت لمى وبتسأل على مصطفى ليه"
احمد"معلش ياطنط ريحيونى بس بيتصل بيكم؟"
الاب"ايوه يااحمد بيرن علينا من تليفون اى حد واحنا نتصل بيه حسب الوقت اللى يناسبه هناك"
فهم احمد ان مى مكذبتش... ومى مش بتخونه
اكيد يحيي ده حد فى المصحة ...
خرجت مى من اوضة الكشف... على رجليها بس كانت فيه ممرضة ماسكاها
جرى مامتها وباباها عليها سندوها لحد الاوضة اللى شاورت عليها الممرضة
اول ما عينها جت فى عين احمد ..نزلت دموعها
احمد اول حاجة عملها دخل للدكتور وسأله عن الجنين
"متقلقش الجنين بخير بس هى انفعلت شوية ودى اغماءة بسيطة يعنى شوية وتاخدها بعد المحلول ما يخلص"
راح احمد على الاوضة اللى فيها مى...شاف الممرضة بتعلق لها محلول...ومامتها وباباها ساكتين وهى ساكتة بس دموعها نازلة
خرج احمد بهدوء... واتصل على رقم يحيى
"الو.. لو سمحت الرقم ده رن عليا من شوية"
"مش انت اللى اتصلت بيا من شوية وقلتلك النمرة غلط"
"معلش هو انا بس قريت الاسم غلط مش انت يحيى اللى بتشتغل ف..."
وسكت احمد علشان يحيي يرد
"فى مستشفى الدكتور فارس"
"ايوه ايوه افتكرت... شكرا شكرا"
"حضرتك عايز ايه؟؟"
وقفل احمد تليفونه بسرعة لانه معندوش كلام تانى يقوله
رن موبايله فكر انه اكيد يحيي بيسأل تانى عايز منه ايه
بقى الاتصال من ايمان
"الو..."
"ازيك يااحمد"
"الحمدلله ياماما... مالك"
"لا ياحبيبى مفيش بس كنت عايزاك تيجى تاخدنا انا وباباك النهاردة تودينا للدكتور"
"خير مالك"
"مش انت اللى قلتلى لازم نطمن على يوسف"
"ايوه ايوه بس معلش ياماما خليها بكرة"
"ليه بقى ان شاءالله"
"اصل انا دلوقتى فى المستشفى مع مى"
"وهى مى اهم من ابوك"
"الاتنين مهمين ياماما بس مى تعبانة وفى المستشفى ومش هينفع اسيبها... شوفى اسماء طيب تروح معاكى وهشام يوصلكم"
"اسماء حامل ومش عايزة اتعبها"
"بجد... ومى كمان حامل"
"طيب مبروك بس هى يعنى علشان حامل لازم تقعد جنبها"
"ماما معلش انا بجد مش قادر للجدال ده والله فيا اللى مكفينى"
"فيك ايه ياحبيبى مالك"
"مفيش بس يعنى القلق والمستشفى وكده "
"بقولك ايه تلاقيها شافتك ملهوف عليها عملت شويتين علشان بس تهتم بيها ماتخافش كل الستات بتحمل وتولد عادى مش اول واحدة يعنى"
"ماشى ياماما مش هقلق عليها"
"وهتيجى تاخدنا"
"ربنا يسهل...معلش ياماما الدكتور عايزنى هقفل معاكى دلوقتى"
قفل احمد مع ايمان علشان يدخل ل مى اللى من ساعة ما اغمى عليها وهما متكلموش خالص
وهو لسه داخل الاوضة...قابل باباها خارج وسحبه من دراعه بهدوء على بره
"ايه اللى حصل يااحمد... قولى الحقيقة"
"ماانا قلت الحقيقة وكل اللى حصل"
"انتو اتخانقتوا"
"لا كنا بنتكلم بس"
"متخبيش عليا"
"مش بخبى وهخبى ايه وليه"
"طيب انت مديت ايدك عليها"
"انا؟؟لأ طبعا...هى قالت كده"
"هى كل اللى بتقوله انها عايزة ترجع معانا ومش عايزة ترجع البيت معاك تانى"
"ليه كل ده"
"معرفش ...هى بتعيط وبتقول لنا لو خايفين عليا وبتحبونى خدونى معاكم ومش عايزة اشوف احمد"

اسماء وهشام بعد ما رجعوا البيت
نادية مستنياهم...واول ما عرفت ان اسماء حامل فرحت اوى واخدتهم فى حضنها وباركت لهم
نادية"يالا بقى تعالوا اتغدوا وكمان شوية نبقى نروح للدكتور اللى هتتابعى عنده"
اسماء"ماشى ... انا هقوم ادخل الحمام الاول"
قامت اسماء ...وهى لسه بتدخل الحمام
سمعوها بتصرخ
"هشااااااااااااااااااااام"
جرى هشام ونادية عليها
شافوها واقفة بتصرخ... ودم على الارض
وبتقول بهيستريا وهى بتعيط
"انا بنززززززف"

هناك 8 تعليقات:

  1. حلوه اوي اوي الحلقات دي

    ردحذف
  2. تسلم ايدك الحلقه حلوة اوى بس مش تقولى ان اسماء هتسقط تانى حرااااااااااااااام
    shereen eladl

    ردحذف
  3. ميرسى يا بنات
    ومنورييييييين

    ردحذف
  4. أنا بجد مش عارفة أقول لحضرتك ايه مفيش اى كلام يوصف مدى اعجابى بكل كتابات حضرتك انا تقريبا قريت كل القصص اللى على المدونه فى يومين بس لأن من اول قصه و اسلوب حضرتك فى الكتابه عجبنى جدا ، ربنا يوفق حضرتك و يارب دايما من نجاح لنجاح و تبقى كل قصه احلى من اللى قبلها :)

    ردحذف
  5. {وووووووووعه الرواعييييييع بجد

    ردحذف
  6. الحلقة اللى جاية امتى

    ردحذف
  7. ميرسى كتيييييييييييييييييييير
    لوجودكم وكومنتاتكم اللى بتسعدنى
    الحلقة الجديدة الليلة ان شاءالله

    ردحذف

قول رأيك بلاش تقرا وتقفل من سكات...ارائكم تهمنى