الأحد، 23 سبتمبر، 2012

ابغض الحلال... الحلقة 23

الحلقة 23
"ماما انا ف مصيبة وعايزاكى تساعدينى"
قعدت سعاد جنبها وهى قلبها هيقف من القلق
"خير"
"انا حامل... ومحدش يعرف خالص غيرك دلوقتى.... عايزة اسقط نفسى من غير ما حد يعرف"
"يا ستار يارب.. تسقطى نفسك ليه"
"كده انا مش عايزة عيال تانى"
"فهمينى بس ليه"
"انا كل حاجة على دماغى ف البيت اكل وتنضيف وسوق ومش قادرة على حمل وولادة دلوقتى"
"ليه وجوزك فين"
"على قد شغله هو وباباه وخلاص"
"وحماتك "
"بتشرف وتؤمر وتنهى وخلاص"
"وهى بتتحكم ف بيتك"
وضحكت نوال بسخرية
"بيتى"
"اه بيتك... بتتحكم فيكى ف بيتك"
"ياماما انا من زمان وانا قاعدة تحت ف شقتها"
"نعم...ليه ان شاءالله"
"اهو مرة ف مرة كانت تمسك فينا نبات ومن بعد ما ولدت وهى بتاخد صبرى جنبها وبتجيبهولى لما يعيط بالليل وتاخده تانى"
واتكلمت سعاد بعصبية
"ايه العيشة دى"
"اهى عيشتى بقى هعمل ايه"
"بصى يانوال الست دى باينة من قبل ما تتجوزى وانتى غمضتى عنيكى وكملتى يبقى لازم تاخدى موقف علشان متفضليش كده"
"موقف ايه بس ياماما ولا اقدر اتكلم"
"ليه ماسكين عليكى ذلة"
"لأ ماسكيننى من ايدى اللى بتوجعنى... لو اتكلمت رامى هيطلقنى وياخدوا ابنى منى"
"ايه الهبل ده ...مين قال هياخدوا ابنك منك...لو ااتطلقتى ابنك معاكى"
"وانا مش عايزة اتطلق"
"بتحبى جوزك للدرجة دى"
"رامى لا كويس ولا وحش ساعات بحس انه بيحبنى وبيخاف عليا وساعات بحس انى مش موجودة اصلا"
"طبعا هتحسى منين هو انتوا عايشين لوحدكم"
"المهم يا ماما هتساعدينى اسقط ولا لأ"
"استغفر الله العظيم انا اساعدك ف اى حاجة انما تسقطى ليه بس... وبعدين لما انتى مش عايزة عيال مستعملتيش اى وسيلة ليه بعد ولادة صبرى"
"حماتى منها لله قالتلى الرضاعة الطبيعية بتمنع الخلفة"
"جهل وتخلف"
"وانا كنت هعرف منين"
"يابنتى كنتى اسألينى"
"انا ف اللى انا فيه دلوقتى ده ...اعمل ايه"
"ارضى برزق ربنا مش يمكن المولود الجاى ده يكون سبب هداية جوزك ليكى"
"هيتهدى لوحده كده"
"ادعى انتى بس... روحى قولي لجوزك ومتخبيش عليه ولا تعملى حاجة زى كده من وراه"

نسمة بتفضى كل هدومها ف شنطة كبيرة وهى بتعيط
سمير قاعد فى اوضته مستغرب من اللى عمله
خاف على نسمة راح يدخل لها الاوضة... لقى الباب مقفول من جوه
"افتحى يا نسمة... متزعليش"
نسمة بتعيط ومبتردش عليه
خلصت وقفلت الشنطة وخرجت م الاوضة
اول ما سمير شاف الشنطة
"انتى رايحة فين"
وردت وهى ماشية من غير ماتقف ومن غير ما تبص له
"رايحة اعيش مع ماما"
واتنرفز سمير لما قالت نسمة كده وزعق بأعلى صوت
"روووووووحى... خليها تنفعك ..انتى فاكرة نفسك هتهددينى ولا تجبرينى... روحى ومش هتستحملك ف بيتها... اللى رمتكوا زمان مش هتستحملك دلوقتى"
خرجت نسمة وقفلت الباب وراها
وقف سمير لوحده فى البيت... قعد على كنبة فى الانتريه
"مش بتهدد يا نسمة... منك لله يا سعاد عملتى ايه فى البت خليتيها تقف ف وشى وتتحدانى... نسمة الصغيرة الحنينة تعمل كده!!!"

يحيي قاعد بيتفرج على التليفزيون.... حس بنادية جاية من وراه وبتقعد جنبه على الكنبة
"ايه اللى قيمك من السرير مش كنتى نايمة"
سندت راسها على كتفه وقربت منه وهى قاعدة
"بحبك اوى يا يحيي"
قربها منه يحيي ولف ايده على كتفها وهى ساندة راسها على كتفه
"وانا كمان بحبك"
"طيب بتقدر تسيبنى ومتكلمنيش ازاى"
"ششش لما تخفى هنتكلم... انا لسه زعلان منك يا نادية ولولا انى لقيتك تعبانة مكنتش قعدت ولا اتكلمت معاكى"
"الحمدلله يارب انى تعبت اول مرة افرح وانا عيانة"
"بعد الشر عليكى... ربنا يشفيكى يا حبيبتى"
"ربنا يخليك ليا يا حبيبى ويارب متزعلش منى تانى"

سعاد بتوصل نوال على الباب
"خلاص يا نوال ربنا يهديكى شيلى الفكرة دى خالص من دماغك"
"حاضر يا ماما"
"وبقولك ايه ...حاولى تفصلى بقى وتطلعى بيتك"
"مش عارفة يا ماما... مش هقدر على مشاكل معاهم"
"ربنا يهديهم"
بيفتحوا الباب... لقوا نسمة بشنطتها كانت لسه هتخبط ع الباب
وشهقوا الاتنين من نسمة اللى بتعيط والشنطة الكبيرة اللى معاها
"نسسسسسسسسسسسسسسمة!!!!!!!!"
دخلت نسمة ودخلت معاها نوال وسعاد
نوال"مالك يا نسمة... انتى جاية معيطة"
نسمة"بابا ضربنى يا نوال"
نوال"لالالالا مش ممكن... ده عمره ما عملها مهما عملنا واحنا صغيرين هييجى يعملها وانتى كبيرة كده... لالالا فى حاجة غلط"
سعاد"صحيح يا نسمة ايه اللى حصل وصله لكده"
نسمة"علشان قلت له انه عايز يتحكم ف حياتى وخلاص"
نوال مش فاهمة حاجة
سعاد"كنتى قليها بالراحة يا نسمة"
نوال"هو فيه ايه"
سعاد"بلال متقدم لنسمة وهى عايزاه وباباكى رافض يتجوزوا دلوقتى"
نوال"بابا صح... يتجوزوا دلوقتى ليه"
وكأن سؤال نوال جه على جرح نسمة...عيطت كتير
نوال لسعاد"هو فيه ايه"
سعاد لنوال"مفيش هتصرف انا متقلقيش...المهم قومى انتى علشان ميعملوش معاكى مشكلة ولما تكونى عايزة تيجي يسيبوكى تيجى"
قامت نوال طبطبت على نسمة وسلمت على سعاد ومشيت
"وبعدين يا ماما ... هنعمل ايه"
"مش عارفة يا نسمة بس العِند وحش ومش صح انك تعانديه"
"اعمل ايه بس ماهو مش حاسس بيا خالص"
"هو معذور... بصى كده يبقى لازم يعرف علشان يعجل بالجواز"
"صعب اوى يا ماما... صعب ...بلاش يعرف ارجوكى"
"بصى احنا هنستنى كام يوم يهدا ونخلى عمتك تكلمه ... هى متحمسة وموافقة من غير ما تعرف حاجة يبقى خلينا على كده لما نشوف"

رجعت نوال البيت واول ما دخلت
ام رامى"كل ده... اتأخرتى كده ليه"
نوال"هو رامى فين"
ام رامى"جوه فى اوضتكم"
نوال"هدخل اغير هدومى"
ام رامى" طيب وتعالى بسرعة علشان صبرى كان بيعيط"
نوال"حاضر"
دخلت نوال الاوضة... كان رامى على السرير بيقرا الجرنال
قعدت نوال على طرف السرير...وجنبها ليه ومش بتبص له
"رامى...رااامى"
بص لها بعد ما بعد الجرنال... نوال بتبص ف الارض
"انا حامل"
وقام واتعدل من مكانه
"بجد... مبروك ...مبروك يانوال"
وقام من السرير وخرج لمامته
"مامااااا...نوال حامل"
ام رامى"مبروك يا حبيبى... يتربوا ف عزك... مستعجلة انتى يانوال عايزة تربطيه بالعيال"
قالتلها لنوال وهى جاية ورا رامى... استفزتها الكلمة
"هستعجل ليه...مش انتى اللى قلتيلى الرضاعة بتمنع الحمل"
رامى"وتمنعى ليه انا عايز عيال"
ام رامى"صحيح ...احنا عايزين عزوة ...عايزينك تجيبى لنا رجالة حلوين كده زى ابوهم"
بصت نوال لرامى اللى بيضحك ومامته اللى بتدلع فيه
حست بغيظ منهم الاتنين...بيتكلموا وكأنها اداة مالهاش اى رأى
"انا داخلة اغير هدومى"
دخلت الاوضة وقفلت على نفسها من جوه ...وفضلت تعيط
بتعيط على كل حاجة... جوزها اللى مش معتبرها موجودة
حماتها اللى بتعتبرها خدامة ومرضعة مش انسانة ليها وجود

سمير طول ما هو قاعد ف البيت ... لا عارف ياكل ولا يشرب ولا ينام... والوضع شبه متوتر بينه وبين مديحة مش قادر يطلع يحكى لها على نسمة لانها طرف غير مباشر فى اللى حصل
لولا طلبها لايد نسمة مكنش كل ده حصل
طول الليل مش عارف ينام...رغم انه مش اول مرة يكون فى البيت لوحده بس احساس الوحدة كان بيخنقه... حس انه ممكن يموت وهو لوحده
مقدرش يروح الشغل من قلة نومه طول الليل
قال لنفسه
"انا هزعل نفسى ليه... ان كانت واحدة سابتنى ف الاتنين التانيين معايا... بس معايا فين... نوال بتزورنى بالعافية كل فين وفين وبالساعة ونادية لا عندها وقت ليا ولا لحاجة غير شغلها... يعنى هى نسمة كانت احن واحدة عليا فعلا... معقول غياب نسمة يعمل فيا كده... لأ ...مش هتأثر بغياب حد...اللى عايز يمشى يمشى... انا اللى ضيعت عمرى وحياتى علشانهم... ابقى لوحدى كده"
فضل سمير يفكر ويكلم نفسه طول اليوم... وهو مش قادر على بعد نسمة عنه بالطريقة دى ولا عارف يتصرف

نادية تانى يوم بقت احسن... ويحيي راح شغله الصبح وقعد معاها بالليل علشان ميسيبهاش وهى تعبانة
عملها شاى ... وهو بيقدمهلولها
"عاملة ايه دلوقتى"
ردت وهى بتاخد الشاى
"احسن كتير الحمدلله"
قعد جنبها... ومسك الريموت وقعد يقلب التليفزيون
"عايزة قناة معينة"
"لا مش بتابع التليفزيون... انا عايزة اتكلم معاك"
قفل التليفزيون وبص لها
"اه ياريت... انا كمان عايز اتكلم معاكى"
"عايز تقول ايه... انت صحيح ندمان انك اتجوزتنى"
"انتى شايفة حياتنا دى طبيعية... يعنى اول ما اتجوزنا محسيتش بغيابك اوى كده انما من وقت الدراسة ما بدات وانا مش لاقيكى... انتى عايشة فى البيت هنا زى استراحة بس...من غير اى اعتبار ليا"
"ازاى بتقول كده يا يحيي... انت عارف بحبك قد ايه"
"بأمارة ايه...هو الحب كلام ولا افعال"
"احساس"
"والاحساس ده مش يترجم لافعال... عارفة يا نادية اليومين دول رغم انك تعبانة وف السرير بس حسيت بوجودك...طبعا ربنا يشفيكى بس ليه متبقاش حياتنا كده على طول"
"هات م الاخر عايز تقول ايه"
"انا مش خايف منك يا نادية علشان اكون محتاج مقدمات انا بحاول اوصلك احساسى قبل الكلام اللى هقولهولك... عموما هجيبلك م الاخر زى ماانتى عايزة... سيبى الشغل واتفرغى للبيت وليا ولولادنا اللى هييجوا ان شاءالله"
"اسيب شغلى... مستحيييييييييييييييل"
"مستحيل ليه... انتى ناقصك حاجة"
"مش ماديات بس انا محتاجة شغلى"
"ماشى يا نادية وانا لا راجل رجعى ولا متخلف...اشتغلى بس على قد المدرسة وكفاية انما الدروس اليومية دى بلاش منها... وامنعى بقى القرف اللى بتاخديه ده"
"قرف ايه؟؟"
"حبوب منع الحمل...انا متجوز علشان يبقى عندى اسرة ولا كنا قضيناها خطوبة بقى"
"انا مش موافقة على كلامك ده يا يحيي"
"انا قلتلك اللى عندى وقلت اسبابى...اقنعينى بالعكس لو مش موافقة"
وفكرت نادية فى الكلام اللى هتقوله...حاولت تستجمع اكبر جزء من الحجج عندها علشان تقنع يحيي... وبدات تتكلم
"بص يا يحيي... شغل المدرسة مفيهوش كلام... الدروس حاضر علشان خاطرك اخليهم 4 ايام ف الاسبوع وال3 التانيين هبقى ف البيت.... ممنوع الحمل ده نستنى عليه شوية"
"نستنى ليه... مش مقتنع ان كان فيه سبب اساسا للتأجيل"
"معلش خلينى على راحتى"
"وراحتى انا فين...انا موافق على موضوع الشغل والدروس انما الحبوب دى تمنعيها خالص ومن النهاردة"
"لأ"
"ليه"
"مش مستعدة دلوقتى"
"ليه مالك"
"مفيش"
"انا عايز اولاد... انا عمرى ما شفت واحدة مش عايزة تخلف ده انتوا الستات عندكم غريزة الامومة ...ابقى انا اللى عايز وانتى اللى مش عايزة"
"انا بقول نستنى شوية"
وزعق "لأ يا نادية ... هتمنعى الحبوب ..قلتى ايه"
وفكرت نادية... وقالت لنفسها
"بدل هو مصمم خلاص... اريحُه وانفذ اللى انا عايزاه"
"ماشى يا يحيي... هبطلهم"

بالليل مقدرش سمير يفضل كده...طلع لمديحة... شافته مهموم ومتغير وبسرعة نسيت انها متضايقة منه وخافت عليه يكون تعبان
قعد معاها وحكى لها اللى حصل
"معقول يا سمير تعمل كده... تضربها"
"خرجتنى عن شعورى"
"علشان واجهتك بالحقيقة ...انك عايز تتحكم وخلاص"
"انتى كمان هتقولى كده"
"ايوه...اشمعنى سيبت نوال تختار وتقرر"
"وهى نوال مرتاحة؟"
"بس اختارت ومتحملة اختيارها...وبعدين بلال مش زى رامى"
"الكلام مش على بلال بالذات... انا بتكلم عن سنها"
"يا سمير الاتنين عايزين بعض... نقف قصادهم ليه"
"ومستقبلها ودراستها"
"زى ما هى ... استحالة تسيب دراستها"
"مين اللى يضمن ...ومش ممكن تتلبخ بالجواز ولا العيال"
"يا سيدى انا اضمنلك انى هخليها تبقى فاضية للدراسة...وبعدين هى مش نسمة برضه اللى كانت شايلة البيت وشايلاكم كلكم وهى فى الدراسة برضه.... متخسرش بنتك ومتقفش ف طريق سعادتها"
"بس انا مستحيل اصالحها...هى اللى استفزتنى"
"انت لو وافقت هى اكيد هتيجى جرى لحد عندك وتبوس ايدك وراسك كمان وتتأكد انك مش عايز غير مصلحتها...ها قلت ايه"
"ماشى يا مديحة... ربنا يسعدهم"
"يعنى موافق... الف مبروووووك"
ومع زغروطة مديحة...كان بلال بيفتح الباب بالمفتاح
"ايه ياماما ...فى ايه"
"مبروك يا بلال خالك وافق على جوازك من نسمة"
واتصدم بلال بالموافقة بعد ما كان فرح ان الرفض جه من خاله وتهديدات سعاد كلها راحت هباء
مديحة"مالك يا بلال... ههههه الواد مش مصدق نفسه م الفرحة"
سمير"مبروك يا بلال...خلى بالك من نسمة وحطها ف عينك"
وبصوت مكتوم رد بلال
"الله يبارك فيكم... طبعا يا خالو ان شاءالله"
مديحة"اتصل انت بقى يابلال بنسمة وفرحها ... وقولها ان خالك وافق على الجواز"
وبصت مديحة لسمير بتأكيد"ف اجازة نص السنة زى ما اتفقنا"
هز سمير راسه بالموافقة... وهو حاسس انه مجبر مش مخَيَر

هناك 16 تعليقًا:

  1. تحفه بس ليه نوال ماخدتش موقف من ام رامى شويه

    ردحذف
  2. الله يادينا حلقه ممتعه جدا انابحب قصصك كلها ربنا يوفقك انتي اكتر من مبدعه

    ردحذف
  3. حلقة في منتهي الجمال بس المفروض نوال تاخد موقف من الطاغيه حماتها وياتري ناديه هتعمل ايه في موضوع الحبوب هتاخدها ولا

    ردحذف
  4. الله القصص حلوة اوى اوى يا دينا انا برده الكاتبة الصغيورة هتابعك على الفيس واحطلك كومنتات علشان تردى عليا بس المهم احسسسسسن ولونى مش مستريحة لبلال بس نوال تصعب على الواحد اوى ونفسى اعرف ليه نادية مش مستعدة ممكن خايفة ولا حاجة؟ مش عارفة واللى قاتلنى قاعد يدعى على سعاد ولونها معملتش حاجة وهو اساساً السبب فى الطلاق ونوال دى انا هتشل معها ازاى يعنى حماتها كدة يا رب يا رب يجيلوا عقد عمل برا يروح ماشى هو ومراته وعياله او مثلاً نوال يسقط منها الحمل بسبب الجهد اللى بتعمله فتحس حماتها او جوزاها ان ذنبها فى رقبتها

    ردحذف
  5. قصه جميله بس فين بقيتها؟؟؟؟؟؟

    ردحذف
  6. قصة تجنن بجد تجنن بس نوااال دى انا لو منهااا اخد موقف واطلق منو واخد ابنى واعيش لاكن هى كدة شخصية زبااالة ههههه بجد زبالة وعسل يادينااا
    "غادة "

    ردحذف
  7. حلووووووووووووة اووووووووووى بجد
    تسلم الايادى :)

    amira slama

    ردحذف
  8. انا حاسه ان نوال زى ما بيقولوا كدة الهدوء ما قبل العاصفه
    lola7amd

    ردحذف
  9. انا رأيي نادية تقدر يحي شوية .... ونوال تنفجر في وش حماتها :)
    بس بجد القصة تحفه

    ردحذف
  10. انا في انتظار ال24 انشاء رب العالمين

    ردحذف
    الردود
    1. عذرا ان شاء رب العالمين و ليس انشاء

      حذف
  11. حلاوتك .. القصه بصراحه تحفه و ع فكره النت اتصلح ع التليفون

    ردحذف
  12. جميل اوى يا دينا واحنا فى انتظار باقى الابداعات

    ردحذف
  13. الحلقة جميلة تسلم ايداكى يا دينا انا متاكدة ان نوال حلها الطلاق لانى شايفة ان حياتها مستحيلة مع رامى واهله ونادية هتفضل تاخد حبوب منع الحمل ولما يحيى يعرف هيطلقها ونسمة لازم تتطلق من بلال لانه واطى وهذا هو "ابغض الحلال"
    اية

    ردحذف
  14. جميلة اوى اوى وهادية من غير احداث متقلبه بحب انا الحلقات ده :D:D

    ردحذف

قول رأيك بلاش تقرا وتقفل من سكات...ارائكم تهمنى