الأحد، 23 ديسمبر، 2012

جوه البيوت... الحلقة 22

الحلقة 22
مراد نزل من عند نور... وهو بيفكر فى كلام هانى
"ياريت يامراد تقول لاهلك يحضروا معاك... برضه نعمل اللى علينا واللى الاصول بتقول عليه"
وفكر شوية وبعدين قرر انه يروح يقول لمامته وباباه وياخد موافقتهم ويفرح بحضورهم
                   *****************
مراد على الباب ...متردد يفتح بالمفتاح ولا يخبط
خبط على الباب... وبعد دقايق فتحت له هند
"مراد... تعالى ياحبيبى ادخل...وحشتنى"
اخدته فى حضنها وهى بتدخله جوه البيت
"ازيك ياماما...عاملة ايه"
"كده يامراد..تسيب امك ومتسألش عليها"
"انا مسيبتش البيت بمزاجى ياماما..انا اتطردت"
"هو فيه حد بيتطرد من بيته... شكلك خاسس كده ليه...استنى احضرلك أكل"
مسك مامته وباس ايديها وهو بيقعدها جنبه ع الكنبة
"تسلم ايدك ياماما...مش جعان انا جاى ...."
وخرج صادق من الاوضة قبل ما يكمل مراد كلامه
"اهو رجع....انا عارف انه هيلف يلف ويرجع"
مراد"ازيك يابابا"
صادق"احسن من اللى خلفتك"
وبصت له هند... ودورت وشها وهى بتقول
"اللهم طولك ياروح"
مراد"انا مش راجع اقعد هناانا جاى اطمن عليكم واخد بقية هدومى"
هند"ادخل ياولا اوضتك وده بيتك"
مراد"لا ياماما انا بقى ليه بيت خلاص"
صادق"بيت؟؟ بيت منين ياابو بيت"
هند"بيت مين؟؟"
مراد"اجرت شقة علشان اتجوز فيها"
هند"انت لسه برضه منشف دماغك"
صادق"وجاى ليه... جاى تحرق دمنا"
مراد"جاى اقولكم ان كتب كتابى بكرة وعايزكم تبقوا موجودين معايا"
هند دبت فى صدرها"كتب كتاب!! مفيش فايدة"
صادق"ياحلاوة ياولاد... جاى بكل بجاحة يقول عايزكم معايا"
مراد"وفيها ايه لما اكون عايز اهلى يبقوا معايا"
هند بتعيط"رايح تتجوز غصب عننا ومن ورانا"
مراد"انتم اللى رافضين من غير سبب ومعملتش حاجة من وراكم اهو انا جاى اقولكم تحضروا"
هند"نحضر زينا زى الغريب"
صادق"انتى لسه بتاخدى وتدى منه...اهو ابنك اللى بتدافعى عنه سابنا نخبط دماغنا ف الحيط ورايح يعمل اللى هو عايزه"
هند"حرام عليك يامراد تعمل فينا كده"
صادق"مش انت اخترت خلاص...اعتبر امك وابوك ماتوا...وانتى لو لسه بتدافعى عنه روحى معاه"
هند بتعيط"قلبى وربى مش راضيين عنك يامراد"
مراد اتأثر"ليه بس ياماما...انا معملتش حاجة غلط ولا حرام"
هند"روح للى سيبتك اهلك وبيتك... من النهاردة لاليك ام ولا اب"
حس مراد ان مفيش فايدة... قام وقرب من مامته يبوس راسها
بعدت عنه... حزن من قلبه...ونزل
                      *******************
مراد عند سامى ف السايبر
"معلش يامراد... هما معذورين برضه"
"وانا ليه محدش فيهم حاسس بيا... لو كانوا ادونى فرصة اقنعهم او حتى ادوا نور فرصة يشوفوها مكنش حصل كل ده... انا مروحتش اتجوز من وراهم بمزاجى...ما كله على يدك..انا لقيت نفسى ف الشارع ومحدش شال همى الا نور"
"انا مش بلومك ...انا عارف انك صح بس هما ميعرفوش نور علشان يحبوها زى ماانت بتحبها...عموما الايام بتداوى كل الجروح ومسير الامور تنصلح"
"انا بس مكسوف هبقى لوحدى كده ف كتب الكتاب من غير اهل ولا حد معايا"
"وانا واروى والعيال مننفعش ولا ايه"
"هتيجوا؟؟"
"لو عزمتنى هنيجى انما لو معزمتنيش هاجى برضه"
"ربنا يخليك ياسامى"
"على ايه يعنى ...لو عايز اى حاجة تانية قولى"
"اه...عايز مأذون انا لسه متفقتش مع حد"
"عدى عليا بكرة الصبح نروح نعمل كل اللى ناقصك ده...وعلشان خاطرك مش هفتح بكرة واليوم كله ليك"
"مش عارف اقولك ايه ياسامى والله"
"ولا اى حاجة"
"انا هروح لمايسة اعزمها واشوف هتيجى ولا تاخد موقف ماما وبابا"

مايسة قاعدة مهمومة...قامت بصت لنفسها فى المراية
حست ان وشها مجهد وشاحب... ربطت شعرها بايشارب
ورن موبايلها برسالة...جريت تشوف
"برافو عليكى..اوعى تسيبى جوزك للى بيروح لها وبتجيله"
برقت عينيها من الرسالة...نفس الرقم بتاع الرسالة القديمة...مين اللى بيبعتلها الرسايل دى؟؟
"مش مهم مين بيبعتها...المهم الكلام اللى فيها"
رن جرس الباب...راحت تفتح
"مراد؟؟!! اهلا وسهلا ...تعالى ادخل"
                             ***************
"يامراد انت غلطان وهما معاهم حق"
"يعنى بعد كل اللى حكيتهولك ده برضه بتقولى معاهم حق"
"يعنى انت شايف ان جوازتك بالسرعة دى حاجة طبيعية...ولا عروستك اللى موافقة على كل حاجة بكل سهولة دى كده حاجة متثيرة للشك"
"شك ف ايه"
"معرفش بس دى هتتجوزك بدبلة يامراد... لا طلبت شبكة ولا شقة ولا عفش...حاجة غريبة يعنى"
"هى عارفة ظروفى علشان كده مطلبتش حاجات فوق طاقتى"
"معرفش بقى انت حر"
"هتيجى كتب الكتاب"
"معلش اعذرنى انا مش عايزة مشاكل مع بابا وماما"
قام مراد وهو مكسور
"ولا يهمك يامايسة...بوسيلى العيال لما يصحوا...سلام"

مريم ونور من الصبح بينضفوا البيت ويروقوه
"شفتى يانور...كان عندى حق لما وضبت الانتريه...اهو نفع"
"شاطرة يامريم هو انتى فيه زيك"
"والنبى شكلك بتتريقى"
"ههههههه والله مافى زيك خاااالص...انتى فظيعة يامريم"
"هعديهالك علشان انتى عروسة... وبعدين سيبى اللى ف ايدك وروحى كده الكوافير ظبطى نفسك ولا حضرى هدومك"
"مفيش داعى...مراد هيلبس هدوم عادية وانا كمان وبعدين مفيش غيرنا يبقى هلبس وكوافير على ايه"
"سيبك انتى الفرحة ف القلب...مش انتى فرحانة"
وهزت نور راسها بفرحة
"ربنا يهنيكم...بس خلى بالك اوعى يقسى على البت اليتيمة دى"
"لا حرام ده بيعامل جودى كويس"
"خلى بالك برضه...ممكن يغير ولا يتضايق من وجودها"
"هو عارف انى مقدرش استحمل ان حد يزعل جودى ولا على بعدها عنى وهو متقبل كده وعارف كده كويس"
                          *****************
نور ومراد قاعدين جنب بعض
حواليهم سامى واروى وهانى ومريم وبعض الجيران
والاطفال كلهم بيلعبوا
مال مراد على نور وهو ماسك ايدها
"مبروك يامراتى"
"الله يبارك فيك ياجوزى"
"انا مش مصدق اننا خلاص كتبنا الكتاب"
"بس ليه حاسة ان زعلان"
"فيه حد يزعل ف يوم زى ده"
"مراااد...متضحكش عليا...عينيك حزينة"
"كان نفسى اهلى يكونوا موجودين"
سكتت نور ومعرفتش تقوله حاجة
رن موبايل مراد... بص فى الاسم
"دى مايسة"
"الو...ازيك يا مايسة... بجد؟؟ربنا يخليكى ياحبيبتى ...كتب الكتاب خلص... هستناكى... ادينى اسماعيل امليه العنوان بالظبط"
                         **************
مايسة واسماعيل وولادها موجودين فى بيت هانى
مراد فرحان بوجود مايسة... نور فرحانة بفرحة مراد

تانى يوم الصبح... وقبل هانى ما ينزل الشغل
مريم"هانى... هنروح نجيب العفش امتى"
هانى"مش عارف"
نور"نروح النهاردة"
مريم"لا متروحيش انتى...انتى ابقى استنينا هناك ف شقتك"
نور بفرحة"شقتى"
مريم"اه...هو مراد مدالكيش مفتاح"
نور"اه معايا"
مريم"بص ياهانى بعد الشغل جيب عربية نقل واتصل بيا واقابلك هناك عند بيت ضياء ...ونبقى ناخد العفش ونوديه على بيت نور على طول...وانتى تفرشى بقى علشان تدخلى"
هانى"حاضر"
نور"شايفاكى بتتكلمى ببساطة"
مريم"ملكيش دعوة انتى ...المهم القايمة تبقى معايا"
هانى"القايمة فى العلبة اللى ف الدولاب هتلاقيها تحت الاوراق كلها"
مريم"طيب...اتكل على الله انت"
نور"انتى ناوية على ايه بالظبط"
مريم"انا مش ناوية غير انى اجيبلك العفش وبس...يا مُعين"

فى المعاد...اتقابلوا مريم وهانى عند البيت
طلعوا وخبطوا... فتحت لهم رقية
"نعم"
هانى"سلامو عليكو يا رقية... ازاى الحاجة"
ردت رقية وهى واقفة ماسكة الباب
"الحمدلله...نعم"
مريم"نعم الله عليكى ياختى... بعد اذنك شوية بس علشان الناس اللى معانا تدخل"
قالتها مريم وهى بتزق الباب...فضلت رقية ماسكة الباب
"ناس مين...انتى عايزة ايه"
مريم"جايين ناخد عفش نور"
رقية"عفش ايه... انتى مجنونة ياست انتى... يالا من هنا"
وزعقت مريم بردح
"يالاااااااااا مين ياماماااااااااا ...هو احنا جايين نشحت منك...اوعى اوعى"
هانى"بالهداوة يامريم... دى حاجة نور يارقية"
رقية"حاجة ايه؟..انتم جايين تاخدوا عفشنا وتقولوا حاجة نور"
جت فوقية على صوتهم
"ايه يارقية...فى ايه"
رقية"جايين قال ياخدوا عفش نور...بيستهبلوا"
مريم"بصى ياحاجة يا ناخد العفش بالذوق يا هنروح القسم ونيجى ناخدوه برضه بالقايمة اللى معانا...هااا"
فوقية"ادخلوا خدوا اللى انتوا عايزينه"
رقية"ياخدوا ايه ياماما.. يعنى ياخدوا العفش بتاع اخويا علشان الهانم تتجوز بيه"
مريم بتنادى العمال
"اطلع ياريس... يالا علشان تفك الحاجة"
رقية"هتسيبيهم ياماما ياخدوا حاجتنا... دى عايزة الحاجة تتجوز بيها"
مريم"ريحى نفسك نور اتجوزت خلاص"
فوقية"اتجوزت؟ "
مريم"اه اتجوزت"
رقية"اتجوزت... هى لحقت؟؟ شفتى ياماما "
فوقية"والبت فين"
مريم دخلت مع الناس وهانى يفكوا اوضة النوم...وتلم مريم الحاجة دخلت وراها رقية وهى بتزعق
"ماشى يانوووووووور... اهن ما وريتك...قوليلها هرفع قضية حضانة واخد جودى وخلى الجواز ينفعها بقى"
هانى"ليه بس كده يارقية البنت لو عايزين تشوفوها هتشوفوها اى وقت"
مريم"انت بترد على مين ...سيبها كده بنارها"
رقية"نار... طيب هتشوفى يا مريم ..هتشوفى يانور"

نور طالعة مع مراد شقتهم... وهما طالعين السلم
"مجبتيش جودى معاكى ليه"
"قعدت مع آيه... وبعدين علشان اكون براحتى وانا بنضف ومتلبخنيش"
وصلوا للباب...فتح مراد الباب ودخلوا
"اتفضلى ياحبيبتى"
دخلت نور... بصت للشقة الفاضية
"كنت بتنام هنا ازاى يامراد"
"تعالى شوفى"
خدها من ايدها ودخل يوريها الاوضة
"بنام هنا"
شافت كوفرتة مفروشة على ورق جرايد وبطانية مطبقة
"اه ...ده السرير وده الغطا...وده الدولاب"
وهو بيشاور على شنطة هدومه
"يااا...النهاردة ان شاءالله اول حاجة هفرشها الاوضة علشان تعرف تنام ع السرير بدل الارض "
"لا افرشى الاوضة لجودى واحنا هننزل نشوف اوضة جديدة"
"طيب بس ابقى نام ع السرير وبلاش الارض علشان خاطرى"
قرب منها وهو بيبص لها
"خايفة عليا"
"طبعا"
كانت ضهرها للحيط... قرب منها يحضنها
وبصوت هامس استسلمت وهى بتقوله
"مراد... لسه يامراد"
"لسه ايه...انتى مراتى"
"هانى ومريم جايين"
"لسه بدرى... بحبك اوى يانور وماصدقت بقيتى مراتى"

فى بيت مايسة... مايسة واقفة ف المطبخ
سمعت صوت اسماعيل رجع...فضلت مكانها لحد مانادى عليها
"نعم يااسماعيل"
"انتى فين...مجتيش ليه اول ماسمعتى صوتى"
"عادى لو عايزنى هتنادينى"
"طب حتى اسألينى اللى جابنى دلوقتى"
"تيجى ف اى وقت مش بيتك"
"هو فيه ايه"
"مفيش"
"بقالك مدة مصدرة لى الوش الخشب والبوز ولا بتهتمى بيا ولا بنفسك...حالك متغير ليه"
"قرفانة"
"من ايه"
"من القرف اللى على موبايلك"
"وانتى بتفتشى ف موبايلى ليه"
"مش مراتك"
"ايه يعنى مراتى...هتمنعينى احط على موبايلى اللى انا عايزة"
"ليه الافلام الزبالة دى"
"انا حر"
"اللى بيحط الحاجات دى يبقى مقرف وشاذ"
مسكها من دراعها وهو بيهزها بعنف
"رجعتى لقلة الادب تانى ... بقولك ايه انا كده وده مزاجى ومحدش له عندى حاجة"
"يعنى ايه"
"يعنى انا حر"
"وانا مش عايزاك تتفرج على الحاجات دى"
"انا غلطان انى دلعتك...انتى عايزة تاخدى على دماغك علشان تمشى عدل"
"انا؟؟ طيب يا اسماعيل... خلى اللافلام الزفت دى تنفعك"
"هتعملى ايه...هتسيبى البيت ابوكى هيرجعك ليا تانى وهتقعدى تحت رجليا غصب عنك"
قالها وفتح الباب وخرج.... وهو نازل قابل انتصار طالعة

مريم وهانى فى الشارع
"هركب انا مع العربية النقل وانتى تعالى ورانا ف تاكسى"
"طيب... بس بقولك ايه اوعى تقول لنور على حكاية قضية الحضانة دى"
"ليه"
"اسكت خليها تكمل الجوازة"
"يعنى اسيبها على عماها لحد ما بنتها تتاخد منها"
"يمكن بيهددوا وخلاص"
"مضمنش لازم نور تعرف وهى اللى تقرر تعمل ايه"


هناك 17 تعليقًا:

  1. مريم دى عفريتة

    درش

    ردحذف
  2. حلوه مووووووووووووووووووووووت

    ردحذف
  3. حلووووووووووووووووووووووووووووووووووة جداااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
    ماسة

    ردحذف
  4. تحففففففففففففففففففففففففففة بجد انتى رااااااااائعة والله الكلام خلص معاكى مش عارفة اقولك اية تانى مفيش وصف لقصصك .. تقريبا دى الحاجة اللى بتسلينى
    تسلم الايادى

    amira slama

    ردحذف
  5. حلوه اوي و مايسه لازم تقول لاسماعيل علي حكايه الرسايل

    ردحذف
  6. خربيتك يا رقيه يا غلسه انتى ومايسه سلبيه لازم تقوله علي الرسايل عبيطه دي

    ردحذف
  7. انا بصراحة زعلت جدا لما هند قالت لمراد انها مش راضية عنه انا لحد دلوقتى مش عارفة لو كنت مكانه كنت اتصرفت ازاى لانها حطته فى موقف اختيار صعب اوى الحلقات الى جايه شكلها كده هتكون فى المحكمة او فى المستشفى مستنيه بفارغ الصبر
    dentist aya

    ردحذف
  8. الحلقة حلوه جداااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
    بس مراد كان لازم يستنى شوية على الاقل لحد ما مامته توافق لان رضى الام اهم حاجة
    مش مشكلة باباه الأتم دة لانة كده كده مش هيوافق
    حتى مع مايسة كده يا ربى

    ردحذف
  9. دينا طبعا انتي مش محتاجة اقلك ان القصة تحفة زي بقيت القصص التحفة بتاعتك :D

    بس انا كان عندي سؤال ليكي بخصوص الشخصيات ابو مراد ليه كده؟!!

    يعني انتي مش موضحه لينا هو ليه بيعامل عياله بالقسوة دي!!

    فاطمة طـــلال

    ردحذف
  10. انا مشتركة من شهر بس وقرأت كل القصص بتاعتك فعلا كلها جميله جدااا تسلم ايدك ويارب مزيد النجاح



    ردحذف
  11. روووووووووووووووووعة اوى

    ردحذف
  12. مريم دي عاملة زي ميسر اللي في مسلسل فاطمة ^_^

    ردحذف
  13. تحفة جدا القصة دي ما شاء الله و أنا زهقت من إسماعيل و صادق و مريم الناس دي بايخة :/

    ردحذف
  14. اله ياخد رقيه

    ردحذف

قول رأيك بلاش تقرا وتقفل من سكات...ارائكم تهمنى