الحلقة 8
راحت بسمة عند مامتها
وراح طارق عند مامته
ورجعوا كل اللى بينهم مكالمات زى ايام الخطوبة
طارق رغم انه كان بيروح فى اوقات بسيطة فى بيت مامته
الا انه حس بانه غريب عليهم
خصوصا ان بسنت وايمن فى البيت
راوية مجتهدة جدا وعايزة تتعلم بسرعة
وكل ما طارق يطلب منها حاجة...تنفذها باسرع وابرع مايكون
وفى يوم دخلت له راوية المكتب
"ا\طارق محمود عايز يقابل حضرتك"
"اه...طبعا..خليه يدخل"
ودخل طارق
"السلاااااااام عليكم ...ازيك ياطارق"
"اهلااااااا ازيك يامحمود"
راوية"استأذن انا علشان عندى شغل"
طارق"اتفضلى"
بعد ماخرجت راوية
محمود"على فكرة راوية مكنتش عايزانى اجيلك واعطلك... بس انا قلت لازم اسلم عليك قبل مااسافر"
"مسافر فين؟؟"
"مسافر فرنسا"
"شغل يعنى"
"مخبيش عليك انا مسافر سياحة وناوى اكسر فيزا واشتغل هناك اى حاجة"
"ليه كده يامحمود وتعيش مهدد"
"اعمل ايه بس... انا ورايا هم مايتلم المفروض اجيب شقة وعفش ويكون معايا قرش اتسند عليه"
"بس بالطريقة دى"
"مفيش قدامى طريقة غيرها"
"وهترجع امتى"
"مش عارف"
"وراوية"
"هى شايفة كل حاجة وموافقة على السفر ... انا لو فضلت هنا مش هعرف اتجوز بوظيفة الحكومة اللى باخد منها 300جنيه"
"مش عارف اقولك ايه بس ده مش حل"
"مفيش قدامى حل تانى"
"ربنا يوفقك"
"يالا...اشوف وشك بخير ياطارق"
"ترجع بالسلامة ان شاءالله"
وقاموا سلموا على بعض وخرج محمود
كل جمعة طارق بيروح عند حماته يتغدا معاهم ويقعد شوية مع بسمة
فى تالت جمعة بعد الغدا... خرج البلكونة.. وجت وراه بسمة بالقهوة
"وحشتينى يا بسمة"
"وانت كمان ياطارق"
"نفسى ترجعى معايا البيت بقى"
"وانا كمان انت والبيت وحشتونى ...بس هنا قاعدة وسط ماما واخواتى وكلهم مهتمين بيا انما فى البيت ببقى لوحدى"
"انا عارف وعلشان كده قلتلك مينفعش تقعدى لوحدك ببقى قلقان"
"يالا ربنا يهون ان شاءالله ونرجع البيت واحنا تلاتة"
"ان شاءالله ...انا هرجع البيت لانى مكسوف اقعد عند ماما"
"ليه بس دول فرحانين بيك اوى"
"بس انا مش مرتاح... بقولك ايه ماتيجى ننزل شوية نتفسح كده ونغير جو"
"حاضر"
قامت بسمة تلبس وهى تعبانة بس مقدرتش تقول لطارق لا
نزلت معاه وقعدوا يتمشوا شوية بالعربية
"طارق انا زهقت من العربية... تعالى نروح نقعد فى حتة"
"حاضر"
واخدها اول مكان خرجوا فيه مع بعض
"يااااه ياطارق... فاكر لما جينا هنا يوم خطوبة بسنت"
"طبعا ...اومال انا جبتك هنا ليه"
"احلى يوم فى حياتى لما قلتلى انك بتحبنى"
"وانا احلى يوم فى حياتى لما نرجع بيتنا ونعيش طبيعيين بقى"
"معلش ياحبيبى... احنا بنستحمل علشان البيبى اللى جاى"
"بس خلى بالك... لما ييجى اوعى تنسينى"
"وانا اقدر انساك ياحب ي ب"
"مالك يا بسمة... انتى بتقطعى كده ليه"
"كان عندى مغص وراح خلاص"
"تحبى نقوم"
"لو مش هيضايقك"
"لالا يالا بدل تعبانة"
"اااااااااااااااااااه.... تعبانة اوووووووووووى"
اخدها طارق على المستشفى بسرعة
والدكتور قاله انها حالة ولادة
اتصل طارق بحماته... اللى جت بسرعة
ومعاها هدوم البيبى وهدوم بسمة
وجت مامة طارق وبسنت
"حمدالله ع السلامة ياحبيبتى"
"الله يسلمك ياحبيبى...فين البيبى"
"البنوتة القمر فى حضن ماما مش عايزة تسيبها من ساعة ماخرجت من العمليات"
"عايزة اشوفها"
"حاضر"
"الله جميلة اوى"
"طبعا طالعة لمامتها... ربنا يخليكم ليا"
"ويخليك لينا ياحبيبى"
رجعت بسمة بيتها بعد ما استردت صحتها
ورجعت حياتهم طبيعية وحاولت بسمة ان اهتمامها ببنتها
ميأثرش على اهتمامها بطارق
فاتت الشهور... وحياتهم ماشية طبيعية
راح طارق مكتبه ... وكان مكلف رواية بشغل مهم
واتاخرت راوية... وطلب السكرتيرة
"هى راوية فين"
"لسه مجتش"
"والشغل اللى معاها فين"
"معرفش يااستاذ"
"طيب اتصلى بيها ولو كانت تعبانة ولا حاجة تبعت الشغل اللى عندها علشان دى مصالح ناس"
"حاضر يااستاذ"
خرجت السكرتيرة ورجعت بعد دقايق
"استاذ طارق... راوية فى المستشفى ومامتها قالت لى انها فقدت النطق"
