الحلقة 5
لبنى فى حضن فريد
وبعد لحظات الحنين...بعدها عنه فريد برفق
"لبنى انتى دلوقتى مرات راجل تانى"
"انا مش مصدقة اننا رجعنا لبعض تانى يافريد... فرحتى بيك نستنى كل حاجة"
"بس مش ممكن انسى انك متج... ايه ده؟؟صوت الباب الحديد"
راح فريد يبص من شباك على الجنينة... بص للبنى
"ده جوزك"
وبكل ثقة ردت لبنى
"وانت قلقان ليه...مش هو اللى خلانى احدد معادنا ده؟؟؟متقلقش احنا مش بنعمل حاجة غلط"
وصل عاصم وسمر للباب الداخلى للفيلا
فتحت لبنى قبل ما يخبط
عاصم"انا شفت عربيتك بره قلت لسه ممشيتيش... ازيك يا بشمهندس... لبنى عارفة مين دى؟"
فريد رد السلام على عاصم بصوت واطى بيرتعش
لبنى بتبص لسمر مبتسمة"لا يا عاصم...مين؟؟"
عاصم"دى سمر بنت خديجة"
سمر سلمت على لبنى بحرارة
سمر"حمدالله على السلامة"
لبنى"الله يسلمك يا سمر... ازى مامتك"
سمر"الحمدلله...ياريت تبقى تيجى تشوفينا"
لبنى"ان شاءالله"
عاصم"سمر هتشتغل معايا فى المستشفى بعد ماخلصت وقعدت فى البيت... يا بشمهندس انت معزوم على افتتاح المستشفى بكرة"
فريد"ان شاءالله"
وعرف عاصم"كنت هنسى اعرفكم ببعض...بشمهندس فريد مهندس الديكور اللى هيعملنا الفيلا...سمر قريبتى وسكرتيرتى"
تمتم فريد وسمر بعبارات"اهلا وسهلا...تشرفنا"
عاصم"ايه انتوا بتعملوا ايه مش شايف شغل يعنى"
فريد بارتباك"اصل المدام لسه مختارتش التصاميم"
لبنى"متقلقش ياعاصم هتفق مع الباشمهندس كله يخلص فى الوقت المناسب زى ما طلبت"
عاصم"طيب يالا احنا ياسمر...هتتأخرى يالبنى؟؟"
لبنى"مش عارفة لسه لما اشوف واختار هننفذ ايه علشان نبدأ شغل"
عاصم"طيب براحتك... معلش يا بشمهندس عندى شغل"
فريد"ولا يهمك يادكتور"
وخرج عاصم مع سمر... واستنت لبنى مع فريد
فريد واقف سرحان وهو بيبص على عاصم من الشباك وهو خارج من الباب الخارجى وبيركب العربية مع سمر
قربت منه لبنى ولفت ايدها حواليه بتحضنه
نط فريد لبعيد من لمستها
"ايه يافريد مالك"
"انتى بتعملى ايه؟؟ جوزك كان هنا هو جاى مع واحدة وسابنا عادى كده وخرج"
ضحكت لبنى ... ضحكت اوى وهى بتطلع سيجارة بتولعها... وبتدى لفريد سيجارة
"انتى بتضحكى؟؟؟"
اخد منها السيجارة وولعها وهو بيبص لها مستنى رد
"انت بتتكلم فى ايه يافريد... عادى يعنى"
"هو ايه اللى عادى"
"انه ييجى مع قريبته... وانه يسيبنى معاك هنا"
"للدرجة دى عيشتكوا بره خليتكم زى الاجانب"
"مش بالظبط...بس تقدر تقول غيرتنا كتير "
"ماهو واضح"
"احكى لى مامتك عاملة ايه؟؟ واتعودت على هنا ولا لا"
"ماما توفت من سنتين"
"البقاء لله يا فريد... وانت عايش مع مين... وازاى اشتغلت...احكى لى عن السنين اللى فاتوا"
"باختصار كده ان بعد ما جينا هنا وبعنا بيت المنصورة جبنا شقة معقولة هنا واشتغلت فى مكتب ديكور ... كان صاحب المكتب بيشغلنا احنا وياخد هو الفلوس ويدينا نسبة بسيطة...اقترح عليا زميلى خالد اننا نتشارك ونفتح مكتب ونبدأ بعلاقاتنا لاننا كنا شغلنا اتعرف الحمدلله بس من 4 سنين فتحنا المكتب والحياة مشيت معانا تمام ... بس مكنتش سعيد برضه... بدأت سلمى اللى كانت سكرتيرة فى المكتب تهتم بيا كتير وكان الكل ملاحظ انها بتحبنى ... حاولت اقرب منها... ارتبطنا حوالى سنة علشان اقدر اخد قرار انى اخطبها... حكيت لها عنك وانك حبى الوحيد... خطبتها من شهر ونص... وسيبتها من اسبوعين"
"يا حبيبى يا فريد... الحمدلله اننا اتقابلنا تانى"
"اتقابلنا اه... بس بيننا حدود كتير... انتى متجوزة يا لبنى"
"اتطلق"
"تتطلقى بجد؟؟وهتقدرى تسيبى كل ده"
"طبعا...انا اسيب الدنيا كلها علشانك"
"وابنك"
"الا ابنى... علشان كده هستنى لما اشوف سبب مناسب واطلب الطلاق من عاصم... وكمان احاول افهم ادم ان الانفصال احسن"
"ابنك هيفهم؟؟"
"يعنى على الاقل اخليه يبعد عن عاصم وافهمه انه مش بيحبه علشان لما اطلب الطلاق ميتعبش ويتأثر"
"ولحد ما يحصل الطلاق هتفضلى انتى مع جوزك"
وحضنته لبنى
"معلش ياحبيبى... انت هتغير عليا ولا ايه؟؟ كام شهر بس لحد ما اتطلق منه ونبقى نتجوز"
وحضنها فريد بتردد
"مضطر استنى ومعنديش حل تانى"
"انا همشى بقى علشان ادم مع الدادة... اشوفك بكرة فى الافتتاح"
"طيب بس خلينا نبدأ شغل واختارى"
"اوك وابدا من بكرة وهبقى معاك كل يوم"
بعد شهر ونص
سمر فى مكتبها... دخل شهاب
"صباح الخير...دكتور عاصم جوه"
"لا مش موجود"
"اول ما يوصل قوليله ان القسم الاقتصادى بقى جاهز"
"اه صحيح نسيت اقولك مبروك... سمعت انك هتبقى مدير القسم الاقتصادى"
وابتسم لها شهاب
"الله يبارك فيكى... وشك حلو عليا...على المستشفى يعنى"
"ههههه ماشى ميرسى على المجاملة يادكتور"
وقعد قدامها
"مش مجاملة خالص على فكرة... انتى صحيح هتشتغلى مع دكتور عاصم فى العيادة بتاعته"
"مش عارفة لسه بفكر... هو عايزنى معاه"
"ماتخليكى هنا وبلاش العيادة"
"على فكرة دكتور عاصم عايزنى فى الاتنين ...يعنى لو روحت العيادة هبقى هنا كمان"
"انا فاهم... بس انا عايزك هنا طول اليوم"
دخل عاصم مع جملة شهاب الاخيرة
"صباح الخير"
وردوا الاتنين "صباح النور"
"تعالى يا شهاب عايزك"
دخل عاصم مكتبه...ودخل وراه شهاب وهو مرتبك وبيبص لسمر
سمر بتشاورله بمعنى مالك... لف ودخل المكتب وقفل الباب وراه
"ها ... القسم الاقتصادى جاهز"
"اه تمام وبدأنا حملة دعاية اننا هنجيب دكاترة من بره باسعار بسيطة وممكن نستقبل حالات مجانية"
"مظبوط... طبعا انت فاهم الحالة اللى تلاقيها تنفعنا تاخد كل البيانات وتحطها فى ملف خاص بشغلنا"
"حاضر"
"انت كنت بتقول لسمر ايه؟"
رد شهاب بارتباك
"مفيش كنا بندردش عادى وبسألها صحيح تشتغل فى العيادة بتاعة حضرتك"
"اه هتشتغل معايا فى العيادة.... علشان متلاحظش حاجة وعلشان يبقى عندنا وقت للعمليات بتاعتنا متبقاش كلها بالليل علشان متثيرش شكوك"
"حاضر"
"بقولك ايه كمان"
"افندم"
"نبه عليهم فى الطوارئ اى حد ييجى ف حادثة وحالته خطيرة يستقبلوه حتى لو مش هيدفع فلوس"
"حاضر بس حتى لو مش هيدفع"
"طبعااا... احنا لازم ننقذ المريض ...لو عاش هينفعنا ولو مات هينفعنا برضه"
"ازاى لو مات"
"جرى ايه يادكتور... يعنى هو لو مات واحنا اخدنا اللى يلزمنا وعملنا هنا كل الاجراءات وكفناه...علشان ناخد ثواب طبعا... حد هيدور ورانا ويفك الكفن يعنى"
"لا ده حتى الميت له حُرمة"
"ههههههه تعجبنى يا شهاب"
"احنا بنتعلم منك يادكتور... تأمرنى باى حاجة"
"لا ابعتلى سمر وانت خارج"
خرج شهاب ودخلت سمر
"حضرتك عايزنى"
"طبعا مستغناش عنك...اقعدى"
وقعدت سمر ... وقام عاصم من مكتبه... وقف ورا سمر
التفتت له باستغراب
"خليكى زى ماانتى...بصى قدامك اوعى تبصى وراكى "
وطلع من جيبه علبة قطيفة صغيرة... فتحها وطلع منها سلسلة
لبسها لسمر وهى قاعدة
"ايه ده"
"دى هدية عيد ميلادك كل سنة وانتى طيبة"
"بس لسه عيد ميلادى بعد يومين... وكده كتير"
"مفيش حاجة تكتر عليكى... وانا عارف انه بعد يومين بس حبيت اكون اول واحد يفتكره"
فى الفيلا... فريد بيفتح الباب بالمفتاح
"غمضى عينيكى ولما اقولك فتحى تفتحى"
سمعت لبنى كلامه...ولما دخلوا وقفل الباب
"فتحى"
فتحت لبنى عينيها لقت الفيلا بقت حاجة تانية خالص
"الله ...تحفة يافريد...مش معقول...تجنن"
"عجبتك"
"طبعا... علشان كده الاسبوع اللى فات خليتنى مجيش هنا وكنا بنتقابل بره"
"ايوه علشان تتفاجئى بيها واشوف النظرة دى ف عينيكى"
"يا حبيبى ربنا يخليك ليا"
"تعالى اتفرجى على الدور اللى فوق"
طلعوا واتفرجت على الاوض... ولما وصلت لاوضة النوم الرئيسية
وقفوا الاتنين على الباب... يبصوا للاوضة
وقالت لبنى بصوت اقل حماسا
"حلوة اوى...تسلم ايدك"
"اكتر حاجة كنت متضايق وانا بعملها"
"ليه"
"علشان هتنامى فيها مع راجل تانى"
وعيطت لبنى وهى بتحضنه
"انا بحبك انت"
وحضنها فريد... قبلات حارة متبادلة بينهم
شالها فريد... قفل الباب برجله... وحطها على السرير
