الحلقة 6
رد السمسار
"بس حضرتك بتسألى ليه"
"عايزة اعرف... سابوا الشقة ليه"
"اللى اعرفه ان صاحب الشقة ومراته كان عندهم ولد وبنت ... الولد سافر بره وبنتهم الوحيدة ماتت فمقدروش يقعدوا هنا وكانوا عايزين يبيعوا الشقة بسرعةعلشان يسافروا يعيشوا مع ابنهم"
ردت امانى بتساؤل وتعجب
"بنتهم ماتت"
"الله يرحم امواتنا"
"ماتت ازاى... اتقتلت؟؟؟"
"قتل؟؟؟ معرفش... انتى بتسألى ليه"
"طيب ياحاج معلش معاك رقم تليفونهم"
"لا... الحكاية دى من فترة كبيرة"
"يعنى متعرفش اى حد يقدر يفيدنى"
"مسألتيش الجيران ولا البواب ليه؟؟"
"البواب فى اجازة فى البلد... ومعرفش حد من الجيران علشان اسأله"
"بصى ياست... لو الموضوع مهم اوى عارفة محل الاجهزة الكهربائية اللى بعد العمارة بييجى شارعين كده"
"اسمه ايه"
"مش فاكر بس هتلاقى اسم المحل حاجة اجنبى كده"
"المهم ماله المحل ده"
"صاحب المحل يبقى اخو صاحب الشقة يعنى عم البنت اللى توفت... اكيد هتعرفى منه كل حاجة"
"شكرا ياحاج"
بعد مامشيت امانى من عند السمسار
وهى فى الطريق رايحة على المحل اللى وصفه السمسار
وهى واقفة فى الاشارة... فردة حلقها وقعت
وطت تجيبه... وهى بتلبسه فى المراية... شافت الست تانى
مخافتش...فضلت تبص فى المراية
وقالت لها"عايزة منى ايه؟؟؟"
اثناء ماكانت امانى بتتكلم فى المراية
الاشارة فتحت والعربيات اللى واقفة وراها تزمر
لما التفتت امانى حواليها شافت الناس بتستعجلها انها تمشى
رجعت تبص فى المراية تانى... شافت انعكاس صورتها
الفضول بيزيد عندها انها تعرف حكاية الست او البنت اللى بتظهر لها فى المراية دى
لما راحت عند بيتها... كان باين جدا المحل اللى وصفه السمسار
راحت عند المحل ...دخلت
شافت راجل فى الخمسينات قاعد على المكتب
اتجهت ناحيته... جه واحد من العمال جنبها
"اؤمرى يامدام"
"انا عايزة صاحب المحل"
رد العامل"ياحاج على... المدام عايزاك"
رفع الحاج عينه عن الاوراق اللى قدامه وبص لامانى
"اهلا وسهلا... اى خدمة"
"انا امانى... صاحبة الشقة اللى باعها اخو حضرتك لجوزى من سنتين تقريبا"
"اهلا يابنتى... تشربى ايه؟؟"
"ولا حاجة...كنت عايزة حضرتك فى حاجة"
"اؤمرينى"
"هى بنت اخو حضرتك ماتت ازاى"
"ممكن بس اعرف سؤالك ده ليه"
"بصراحة انا بتحصلى حاجات غريبة فى الشقة... بشوف واحدة بتظهرلى كتير...ولما عرفت ان كان فى الشقة واحدة ماتت بشك انها هى اللى بشوفها "
"حكاية غريبة... بس عموما انا هحكيلك هى ماتت ازاى... بعد ماابن اخويا سافر من 10 سنين وكانت نور وقتها عندها 15 سنة كانت تعتبر بنتهم الوحيدة فكانوا مركزين كل حبهم واهتمامهم بيها.... من حوالى 3سنين اكتشفوا ان عندها لوكيميا وحالتها متأخرة جدا...طبعا حياتهم اتقلبت العكس تماما ونور الوردة المفتحة بقت كل يوم تدبل وكنا كلنا فى انتظار رحمة ربنا ليها... لحد ماربنا افتكرها"
"يعنى مماتتش مقتولة؟؟"
"لا... ماتت من المرض"
"حضرتك متأكد"
"طبعا يابنتى"
"طيب هى ماتت وسبتوها فى البيت مثلا فترة لحد الدفن"
"هى ماتت فى المستشفى واتدفنت من هناك يعنى مراحتش على البيت خالص"
"طيب بتظهرلى ليه؟؟؟ كتير اوى"
"مش عارف يابنتى... يمكن بيتهيألك"
"ممكن طلب اخير من حضرتك...معلش انا تقلت كتير عليك"
"تؤمري"
"عندك صورة ليها؟؟"
"اه...بس فى الشقة فوق...ثوانى ابعت حد يجيبها"
ونادى على واحد من العمال
"اطلع يارجب للحاجة فوق وقولها تجيب البوم الولاد"
وطلع العامل وكمل الحاج كلامه
"الالبوم ده هتلاقى فيه صور نور ونادر اخوها وولادى بس اخر صورة لنور موجودة كانت قبل ماتتعب والمرض يغير شكلها"
ابتسمت امانى ابتسامة مواساة ... وحيرة
ياترى اللى بتظهر لها دى نور... وعايزة منها ايه؟؟؟
اقل من ربع ساعة نزل رجب بالالبوم
"اتفضلى"
اخدت امانى الالبوم من الحاج... وبتفتحه بتردد المنتظر مفاجأة
فتحت الالبوم وبدأت تقلب صفحاته
واضح ان الالبوم ماشى بترتيب الزمن
كانت البداية صور اطفال... ونفس الاطفال فى سن الصبا
كانت نور البنت الوحيدة مع اخوها وولاد عمها الاولاد
لما وصلت امانى فى الصور لسن الشباب
اتفاجئت... نور مختلفة تماما عن الست اللى بتشوفها
"مش هيا دى"
"مش نور؟؟؟"
"لأ... مش نور... انا متشكرة جدا ياحاج... واضح ان المشكلة عندى انا مش فى الشقة"
"ربنا يهديلك الحال يارب"
قامت امانى مشيت وهى اشد حيرة من الاول
ياترى الست دى مين؟؟ وعايزة منها ايه؟؟
روحت امانى البيت عند الاء
"ها طمنينى عرفتى موضوع الشقة"
"انا محتاجة انام ياالاء..لفيت كتير النهاردة بعد الشغل ومأكلتش حاجة حاسة انى مش قادرة اقف على رجلى"
"هحضرلك اكل قبل ماتنامى...بس طمنينى الست دى كانت ساكنة فى الشقة"
"لا ...اللى كانت ساكنة فى الشقة وماتت مش هيا"
"يعنى رجعنا تانى للرعب ده"
"انا مبقتش خايفة منها... بالعكس نظراتها بتقولى ساعدينى...وعايزة اساعدها فعلا... بس انا مش عارفة ازاى لانى مش عارفة هى مين اساسا"
