الحلقة 4
"ايه ده انتى بتشتمى تانى"
وخرجت نهى من العمارة من غير ماترد عليه
خرج وراها خالد... كانت واقفة توقف تاكسى
"طيب استنى... انتى هتعرفى تمشى لوحدك ولا اوصلك فى حتة... انا بتكلم جد والله علشان انتى مش من هنا"
"حد قالك انى عيلة صغيرة وعايزة حد يودينى لماما وبابا"
وقف لها تاكسى وركبت من غير ما تسأل فيه
وخالد اتجمع حواليه ناس فى الشارع عايزين يتصوروا معاه
"ها طمنينى يانهى عملتى ايه فى معاد النهاردة"
"تخيلى يا رضوى مين ابطال الرواية"
"امممم تصدقى مش عارفة اخمن"
"سوزى وخالد صفوت"
ونطت رضوى من الفرحة وهى بتصرخ
"خالد صفووووووووووت لالالالالا مش معقووووووول ... والنبى عايزة اشوفه"
"هههههه انتى بتعملى كده ليه"
"مش متخيلة انى ممكن اشوفه بجد ... هتخلينى اشوفه صح"
"من ناحية اخليكى تشوفيه... ممكن"
"وتخلينى اتصور معاه"
"معتقدش"
"ليه؟؟"
"اصل اخر كلمة دارت بيننا... شتمته"
"اييييييييييييييييييييييييييييه"
"بجد انا مش عارفة البنات وانتى اولهم عاملين كده ليه"
"وانتى مش بنات "
"انا اصلا مش بستخف دمه...وطلع عندى حق..دمه يلطش"
"حرام عليكى متقوليش كده"
"يابنتى مغروووووور ... وشدينا مع بعض"
وحكت نهى لرضوى كل اللى حصل بالتفصيل
"والله ده عسل وانتى اللى اتسرعتى"
"غيرى سيرته بقى ...عمتو فين"
"نزلت تشترى شوية حاجات وزمانها راجعة"
"مبروك ع الفيلم الجديد يانجم"
"الله يبارك فيك يارامى .. ورانا حاجة النهاردة"
"معزومين على حتة سهرة ايه.. من اللى قلبك يا يحبها"
"فين"
"متقلقش مش مكان عام... مكنتش قلتك من اللى قلبك يحبها... ده عيد ميلاد كاميليا فى فيلتها ومش عازمة صحفيين"
"لا ماليش مزاج"
"ايه.. خالد صفوت مالوش مزاج يحضر سهرة فيها كل ماتشتهيه نفسك الامارة بالسوء...دماغك فيها ايه يانجم"
"عندى سهرة تانية"
"فين"
"هنا فى البيت"
"لالا احنا متفقناش على كده ياخالد... الا البيت محدش من الاشكال الزبالة اللى تعرفها يدخله"
"متخليش تفكيرك يروح لبعيد... انا هسهر مع سيناريو الفيلم الجديد"
"ولو انى مش مصدق انك هتفوت سهرة زى دى علشان تقرا سيناريو.. بس اما نشوف"
رامى مستغرب ان خالد فعلا قاعد يقرا السيناريو ومركز معاه اوى
ومش بيجيب سيرة السهرة اللى فاتته على غير العادة
والساعة 12 بالليل... اتصل بمحمود
"ازيك يا كبير"
"ازيك ياخالد .. ايه خير اوعى تقول مش جاى معاد بكرة"
"لا ازاى جاى طبعا.. بس انا كنت عايز تليفون نهى عايز اسألها على حاجة فى السيناريو"
"والحاجة دى متستناش لبكرة"
"وهو فيه مشكلة لو اخدت رقمها.. خلاص بس انا كنت قاعد بذاكر الشخصية "
"لا يا سيدى الرقم هبعتهولك فى رسالة علشان ع التليفون"
"ماشى ياكبير... على معادنا بكرة.. سلام"
واستغرب رامى من المكالمة
"هى مين نهى دى اللى عايز رقمها"
"مؤلفة الفيلم"
"اااااه... مزة جديدة يانجم"
"لا يارامى.. متقولش عليها كده لانها محترمة غير كل اللى نعرفهم"
"وانت عايز تجرب نوع مختلف"
"ايه يارامى ماتتكلم كويس... انا عايزها فى شغل مش حاجة تانية"
"قول الكلام ده لحد تانى ياخالد"
ووصلت الرسالة اللى فيها الرقم... وقام خالد علشان يتكلم بعيد
ورامى بيبص عليه من غير مايقوم وراه
واتصل بيها
"الو... ازيك يانهى"
"الحمدلله...مين معايا"
"مش عارفة صوتى"
"الحقيقة لأ"
"طيب خمنى كده انا مين"
"انت واحد قليل الادب وبيعاكس"
وقفلت فى وشه السكة... بص خالد للتليفون وهو بيقول
"ليه كده"
وسمع صوت قهقهات رامى
"حلقتلك المزة يامعلم"
واتنرفز خالد من ضحك رامى عليه
"انا نازل"
"استنى رايح فين"
"رايح عيد ميلاد كاميليا"
"ايوه كده ...ياليلة انحراااااااف"
طول الحفلة وخالد قاعد مش فى المود خالص
وجرب يتصل بنهى تانى بس لقى التليفون مقفول
"مالك يانجم مش بتشرب ولا عايش مع المزز"
"امرك عجيب يارامى...مش انت اللى كنت بتقول بلاش شرب وكفاية وكلام من ده"
"بلاش لما يكون فيه صحفيين ولا ممكن حد يصورك... طول ماانت بعيد عيييييش يا برنس"
تانى يوم من قبل المعاد وخالد فى المكتب وكان اول الحضور
ولما لقى ان نهى لسه موصلتش... نزل تانى وقعد فى العربية
واول ماشافها نازلة من التاكسى.. نزل وكأنه لسه جاى
ووقفوا قدام الاسانسير... ولما دخل خالد فضلت نهى واقفة بره
"مش طالعة"
"طالعة ... بس هو انت حظى كل يوم"
"على فكرة انتى من امبارح وانتى مش طايقانى... عموما انا طالع بس لو طلعتى لوحدك وعطل بيكى زى امبارح ابقى اتصرفى"
"استنى... هطلع معاك"
وطلع الاسانسير... وهما الاتنين كل واحد بيبص فى اتجاه
ووصلوا المكتب ووصلت سوزى بعدهم بربع ساعة وباقى فريق العمل... وقعدوا يشتغلوا وسرقهم الوقت لبعد 1 بالليل
